Ανα-ντροπή

Εκλογές ΕΣΗΕΑ

2007-06-08T08:59:00.000-07:00

Αισιόδοξο το μήνυμα από τα αποτελέσματα, των εκλογών της ΕΣΗΕΑ, τα οποία δημοσιεύτηκαν, σήμερα το πρωί.

Μπορεί για ακόμη μια φορά, η συμβιβασμένη και ελιτίστικης λογικής κυρίαρχη παράταξη της ΝΔ και του Σόμπολου, αναδείχτηκε πρώτη δύναμη, ενώ οι Συνυπεύθυνοι αναδείχτηκαν δεύτερη με μικρή άνοδο, όπως και οι Νεοδημοκράτες.

Η "Μαχόμενη Δημοσιογραφία", έδωσε μήνυμα ανάτασης, με την μεγάλη της άνοδο σχεδόν 100 ψήφων, ανεβάζοντας το ποσοστό της κατά 3,2%.

Οι ΠΑΣΟΚΟΙ ήταν οι μόνοι, που έχασαν τόσο σε ψήφους όσο και σε ποσοστό, ενώ και η Γένοβα, διπλασίασες τις δυνάμεις της.

Αναλυτικά τα αποτελέσματα:

Έλαβαν:

"Δημοσιογράφοι για την Δημοσιογραφία" (Σόμπολος + ΝΔ)

1181 (από 1105) ψήφους- 31% Έδρες: 4

"Συσπείρωση Δημοσιογράφων-Δούρειος Τύπος" (Συρριζα)

867 (από 821) ψήφους - 24% Έδρες: 3

"Μαχόμενη Δημοσιογραφία" (KKΕ και συνεργαζόμενοι)

611 (από 518) ψήφους-18% Έδρες: 2

"Κίνηση Επαγγεματιών Δημοσιογράφων" (ΠΑΣΟΚ)

448 (από 498) ψήφους- 13% Έδρες: 2

"Ενωτικός Συνδυασμός-Financial Crimes" (Γένοβα και συνεργαζόμενοι)

141 (από 72) ψήφους-4% Έδρες: -

Όλοι το ίδιο είμαστε ΛΑ.Ο.Σ. και Κολωνάκι!

2007-06-08T08:58:00.000-07:00

Άρχισαν τα όργανα. Οι τόνοι στα ΜΜΕ (εκεί κάνουν πολιτική οι αστοί) έχουν ανέβει και ο καθένας λέει το μακρύ του, αλλά κυρίως το κοντό του (σαφές το αισχρό υπονοούμενο). Τα όμορφα καλοκαιρινά βράδια σε (τηλεπαράθυρα) με καντάδες από τους αυλοκόλακες παρουσιαστές και τηλεδιανοούμενος προς τους πεφωτισμένους πολιτικάντιδες των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΛΑ.Ο.Σ., ήρθε να χαλάσει η παραφωνία του Κομμουνιστικού (όχι εθνοσοσιαλιστικού κύριε Καρατζαφέρη) Κόμματος Ελλάδας, που τόλμησε να κριτικάρει τα κανάλια για την φίμωσή του ίδιου και την αβάντα στον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό (Ίουίουίου).

Και τι σημαίνει φίμωση κυρία Κεντρική Επιτροπή μου; Επειδή τα ποσοστά προβολή σας είναι χαμηλότερα του εκλογικού σας ποσοστού, ή επειδή ένα κόμμα με λιγότερους βουλευτές και άλλο ένα εξωκοινοβουλευτικό παίρνουν περισσότερο χρόνο στα κανάλια; Μήπως θέλετε να θυμηθούμε, εις βάρος πόσων άλλων κομμάτων δίνεται και σε εσάς χρόνος; Μήπως έχουμε δει ποτέ εκπρόσωπο των Οικολόγων Εναλλακτικών ή του Κόμματος Ελλήνων Κυνηγών;

Άλλωστε εσείς δεν θα έπρεπε καν να είστε νόμιμοι. Κινούμαστε στα όρια της νομιμότητας, που έλεγε και ο μέγιστος αυτός δημοκράτης, Θόδωρας Πάγκαλος. Βέβαια, μαζί με αυτές τις τελευταίες δηλώσεις του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ, με μεγάλο έργο (όπως την παράδοση του Οτσαλάν στους Τούρκους) θυμηθήκαμε και κάτι παλιότερες:

"Γιατί εκλεπτυσμένος; Είμαι κανονικός αντικομμουνιστής..." (Θεόδωρος Πάγκαλος, «Αυριανή», 1/1/89). Και μπράβο σας γι αυτό κύριε Πάγκαλε. Άλλωστε κάπως πρέπει να δικαιολογήσετε το όνομα και την οικογενειακή σας παράδοση. Αν θυμάμαι καλά είστε εγγονός του ομώνυμού σας στρατηγού και πρώην δικτάτορα της Ελλάδας...

Πάντως όσα και να λέμε για την τηλεόραση και τον ρόλο της ως μέσω χειραγώγησης (ή εξανδραποδισμού, όπως μας λέγαν στο Λύκειο για να γράφουμε στις εκθέσεις), κανείς δεν μπορεί να ψέξει (λέξη Λυκείου και αυτή) τον επιμορφωτικό της χαρακτήρα. Και ας αναρωτηθεί ο καθείς, πόσα του έχει μάθει η TV; Εγώ για να σας πω στην αλήθεια, σήμερα έμαθα πως ο μόνος δήμος στην Ελλάδα που έχει συμβασιούχους, είναι αυτός της Νίκαιας.

Πως το έμαθα θα με ρωτήσετε. Βλέποντας Αυτιά (όχι τα δικά μου) φυσικά. Ο διαμόνιος δημοσιογράφος, αφού ξεμπέρδεψε με την ανακάλυψη της Αμερικής, έφερε στο φως την υπόθεση των συμβασιούχων στον Δήμο της Νίκαιας. Εκεί ο επαισχυντος δήμαρχος, έχει αφήσει απλήρωτους και με συμβάσεις ορισμένου χρόνου τους εργαζόμενους στον Δήμο. Και βγήκε σήμερα να μας πει ότι είναι ο μόνος Δήμος που έχει μονιμοποιήσει την συντριπτική πλειοψηφεία των συμβασιούχων και ότι ο Δήμος είναι καταχρεωμένος λόγω του ασφυκτικού πλαισίου μέσα στο οποίο πορεύεται ο Δήμος. Αν είναι δυνατόν κύριε. Δεν σας πιστεούμε, αφού εσείς είστε του ΚΚΕ. Αφήστε που οι συμβασιούχοι που κατεβαίνουν σε απεργίες, έχουν την στήριξη του ΠΑΣΟΚ. Και όσο να 'ναι το ΠΑΣΟΚ ξέρει από μη μονιμοποίηση συμβάσεων.

Βέβαια, ο Καρατζαφέρης το είπε, αλλά εσείς εκεί στον Περισσό δεν το ακούσατε. Μήπως το ΚΚΕ, έπρεπε να έχει μεγαλύτερη ευαισθησία σε αυτά τα θέματα; Μήπως ας πούμε θα έπρεπε να βάλουν και τα μέλη του από την τσέπη τους για να πηρωθούν οι συμβασιούχοι; Άλλωστε για να μην ξεχνιόμαστε (αφού αποτελεί κλασσική ατάκα) που να τα βρει και το κράτος;

Τώρα που είπα για Καρατζαφέρη. Ο συμπαθέστατος αυτός κύριος, έχει γίνει πλεόν κομμάτι της καθημερινότητάς μου. Βλεποντάς τον η ψυχή του Έλληνα αναγαλιάζει. Άλλωστε ο "αρχηγός της γενιάς των αετών" (όπως τον αποκαλούν οι συτνρόφιμοί του) εμπνέει εμπιστοσύνη. Υπερασπίζεται όσο κανείς άλλος το Σκοπιανό ή Μακεδονικό (Χαλβά) ιδιαίτερα με τις παρεμβάσεις του στο Ευρωκοινοβούλιο, στο οποίο δεν έχω καταλάβει πότε παρευρίσκεται. Εκτός αν τον βάζουν σε παράθυρο και στο Ευρωκοινοβούλιο. Ο πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, είναι αυτό που λέμε πολυπράγμων, τόσο που να θυμίζει τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Ποιός άλλος θα μπορούσε να μιλάει ταυτόχρονα σε τέσσερα κανάλια, τρία ραδιόφωνα, ενώ παράλληλα δίνει συνέντευξη σε εφημερίδα και παρουσιάζει την εκπομπή του στο Τηλε-Αστι(κο).

Και από την άλλη να έχεις του κοινούς συκοφάντες της εφημερίδας "Παρόν" να γράφουν πως το ΠΑΣΟΚ προωθεί το ΛΑ.Ο.Σ. Κι εδώ έχω να αποκαλύψω. Να που πήγαν τα λεφτά των συμβασιούχων, τα οποία το ΚΚΕ προφανώς έχει καταληστεύσει. Το υποτιθέμενο Κόμμα της εργατικής τάξης, τα παρέδωσε στην εφημερίδα "Παρον", ώστε η τελευταία να εξαπολύσει αυτήν την σιχαμερή επίθεση στο ΠΑΣΟΚ, με το παρακάτω κείμενο:

"Χοντρό παιχνίδι, χοντρό παζάρι παρασκηνίου, βρίσκεται σε εξέλιξη την τελευταία περίοδο και εντείνεται όσο η ώρα των εκλογών πλησιάζει. Παιχνίδι καθοδηγούμενο απ' τους "νταβατζήδες", υλοποιούμενο απ' τη μεγάλη πλειοψηφία των ΜΜΕ και με αιχμή τον ΛΑΟΣ και τον πρόεδρό του Γ. Καρατζαφέρη (...).

Προβάλλουν μανιωδώς και εκτός πάσης λογικής και δεοντολογίας τον ΛΑΟΣ και τον πρόεδρό του Γ. Καρατζαφέρη, με τρόπο και με παραχώρηση χρόνου που δε διαθέτουν ούτε για το ΚΚΕ, το τρίτο κόμμα της Βουλής (...). Είναι χαρακτηριστικό ότι ή ο Γ. Καρατζαφέρης ή εκπρόσωπός του δε λείπουν από κανένα δελτίο ειδήσεων, από καμιά εκπομπή, από καμιά τηλεοπτική ζώνη, πρωινή, μεσημεριανή, βραδινή, από πουθενά!

Εφτασαν σε σημείο συγκεκριμένο κανάλι να παίξει πρώτο θέμα (!) την πρόσφατη συνέντευξη Καρατζαφέρη στο Ζάππειο, ενώ άλλος τηλεαστέρας "έστησε" ολόκληρη εκπομπή με "κεντρικό άξονα" τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ (...)

Διατηρούν εντελώς στο απυρόβλητο τον ΛΑΟΣ και τον πρόεδρό του (...)

Εφτασαν στο σημείο ακόμα και την πολύ σημαντική επίσκεψη του Κάρ. Παπούλια στη Ρωσία να την υποβαθμίσουν, μάλλον να τη "θάψουν", την ίδια στιγμή που αφιερώνουν στον ΛΑΟΣ χρόνο σχεδόν απεριόριστο!

Είναι επίσης εντυπωσιακό ότι έχουν εντελώς λησμονήσει κάθε ίχνος κριτικής προς τον ΛΑΟΣ και τον πρόεδρό του για τις απόψεις τους. Και το ίδιο κάνει και η Χαρ. Τρικούπη!

Σημειώνουμε επίσης ότι αυτήν την τακτική ακολουθεί η συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ. Ελάχιστες εξαιρέσεις υπάρχουν, όπως του "Ριζοσπάστη" και 2-3 ακόμα (...)".

Βέβαια, ο συγκεκριμένος ισχυρισμός, απορρίφθηκε μετα βδελυγμίας από τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Απόστολο Κακλαμάνη, ο οποίος σε ραδιοφωνική του συνέντευξη αποφάνθηκε πως το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κατηγορείται, ότι προωθεί τον ΛΑ.Ο.Σ. αλλά θα ήθελε, να κόψει ψήφους από την ΝΔ. (Α, μάλιστα). Συγκεκριμένα οι δηλώσεις του: " Είναι απλό ότι η ΝΔ ασφαλώς ζημιώνεται από τον Καρατζαφέρη, το ΚΚΕ είναι προφανές ότι δεν θέλει να ζημιώνεται η ΝΔ από τον Καρατζαφέρη"

Δημοσιογράφος: Εσείς θέλετε να ζημιώνεται η ΝΔ από τον Καρατζαφέρη;

"Γιατί όχι; Να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλό μας;" ήταν η απάντηση-απόλαυση του Απόστολου Κακλαμάνη....

Μην κρυφτείτε πίσω από το δάχτυλό σας, όχι. Αφήστε που "χωριό που φαίνεται, κολαούζο (σαν την "Πανδώρα) δεν θέλει". Παρεπιμπτόντως, θα ρωτήσετε τι κάνει η Πανδώρα; Καλά είναι, σας απαντώ και αντιγράφω από τον σημερινό Ριζοσπάστη:

"Χάνεται το λούστρο του δήθεν της εγκυρότητας...

Οταν χάνεται η ψυχραιμία, χάνεται και το λούστρο της σοβαρότητας εκείνου του δήθεν της εγκυρότητας και βγαίνουν άναρθρες οι κραυγές της ξοφλημένης αριστοκράτισσας που ...της χάλασαν την κόμμωση. Κάπως έτσι αντέδρασε για άλλη μια φορά χτες η Πανδώρα στο «Βήμα», με αφορμή την ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για τα αποθεματικά των Ταμείων. Οπως εκείνη που νομίζει πως λέει κάποιο αστείο, αλλά γελάει μόνη της, επαναλαμβάνει την κρυάδα: «Αναρωτιέμαι γιατί το ΠΑΣΟΚ μπαίνει στον κόπο να τα βάζει με το ΚΚΕ... ας απαντούν κατευθείαν στη ΝΔ, αν θέλουν οι δηλώσεις τους να πιάνουν τόπο». Ξεχνάει, βέβαια, να βάλει το «εδώ γελάνε» και μένει με την πίκρα της χιλιοεπανάληψης μιας ΠΑΣΟΚικής ανοησίας...

... και βγαίνει η άρρωστη φαντασία

Δεν το βάζει όμως κάτω και ξεχνώντας ότι είναι ανέκδοτο που βγάζει πολύ γέλιο το «και εσείς γιατί σκοτώνετε τους μαύρους», το μετατρέπει (ή έτσι νομίζει) σε προπαγανδιστικό λόγο: «... η λύση την οποία υπονοεί το ΚΚΕ στην ανακοίνωσή του, δηλαδή η εφαρμογή κομμουνιστικής δικτατορίας, είναι μεν δραστική, είναι όμως υπερβολικά δραστική. Αξίζουν τον κόπο καμιά πενηνταριά εκατομμύρια νεκροί και 70 χρόνια ολοκληρωτισμού (βάσει της ιστορικής εμπειρίας τουλάχιστον) για να απαλλαγούμε από τους κλέφτες στα Ταμεία;».

Είναι φανερό πως δεν αξίζουν σοβαρού σχολιασμού γεγονότα που πραγματικά τα έχει απαντήσει η ιστορία των λαών. Γεγονότα, που πραγματικά φοβίζουν την Πανδώρα και την τάξη που υπηρετεί, όχι φυσικά για τους λόγους που η άρρωστη φαντασία της κατέβασε σε κατάσταση απώλειας της ψυχραιμίας. Αλλά επειδή της θυμίζουν πόσο πρόσκαιρος είναι ο εγκληματικός κόσμος της εκμετάλλευσης, των ιμπεριαλιστικών πολέμων, των δολοφονιών αμάχων κ.ά., που υπερασπίζεται. Αλλη φορά, όταν της χαλάει η κόμμωση, να πηγαίνει κομμωτήριο για να ηρεμεί..."

Τέλος μερικά ξεκρέμαστα και πάλι από τον Ριζοσπάστη....

ΩΡΑΙΟ ΣΥΝΤΟΜΟ ανέκδοτο και εκείνο το «φέρτε μας στοιχεία» για το πόσο προβάλλεται ο ΛΑ.Ο.Σ. στα κανάλια...

***

Λες και δε βλέπει κανένας Ελληνας τηλεόραση... Λες και είναι δυνατόν να σε καίει ο ήλιος και να λες τι ωραία που 'ναι τ' αστέρια...

***

Μαθημένοι όμως στην κατασκευή του πραγματικού και στο ψέμα με τη σέσουλα, νομίζουν πως μπορούν σε κάθε περίπτωση να πουλούν τα φύκια για μεταξωτές κορδέλες...

***

ΣΤΟΥΣ ΠΑΣΟΚους που ξαναξεσκόνισαν μαζί με τον αντικομμουνισμό τους και το «τι Πλαστήρας τι Παπάγος», θυμίζουμε για χιλιοστή φορά: ...Ο Γ. Παπανδρέου, ο παππούς του σημερινού αρχηγού του ΠΑΣΟΚ και πατριάρχης της παράταξης, ήταν βουλευτής του Παπάγου. Επίσης επί Πλαστήρα δολοφονήθηκε ο Ν. Μπελογιάννης...

***

ΝΑ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ πως κάποιος είπε στον κ. Ευθυμίου ότι είπε κοτσάνα για την άδεια του «Τελε- Σίτι» επί κυβέρνησης Τζαννετάκη και δεν το ξαναχρησιμοποίησε... ή να υποθέσουμε πάλι πως ήξερε από την αρχή το ψέμα που έριχνε, αλλά χρησιμοποιούσε τη γνωστή μέθοδο ...κάτι μένει στο τέλος...

***

ΑΠΟΡΙΑ: Καλά οι πολιτικοί, που έχουν όλοι τις ίδιες ατάκες ενάντια στο ΚΚΕ. Να υποθέσουμε πως κάποιο επιτελείο τις επεξεργάζεται. Ομως, πώς συμπίπτει και η «ανεξάρτητη» δημοσιογραφία χρησιμοποιεί τις ολόιδιες; Δεν μπορούν να είναι λίγο πιο δημιουργικοί... Με λίγο περισσότερη φαντασία... ή μήπως τρέμουν μην ξεφύγουν λέξη από τη γραμμή...

Υ.Γ.1

Αυτός ο έρωτας δεν κρύβεται

"Ερωτηθείς για τα όσα είπε η κ. Παπαρήγα (...) ο πρόεδρος του ΣΥΝ (...) διευκρίνισε ότι δε βάζει τη Ν.Δ. με το ΠΑΣΟΚ στο ίδιο σακί" Αυγή....!(Τώρα που γινε φυλλάδα αστική)

Ο ΛΑ.Ο.Σ. ξέρει, το ΠΑΣΟΚ μπορεί!

2007-06-08T08:57:00.001-07:00

«Ο δικομματισμός είναι ένα μηδενιστικό εύρημα της ηγεσίας του ΚΚΕ»!

Πρόκειται για δήλωση την οποία είχε κάνει προ μηνών ο κ. Γιώργος Παπανδρέου (στον «Ελεύθερο Τύπο»).

Προχτές το ΠΑΣΟΚ επανήλθε. Ο γραμματέας του, ο κ. Αθανασάκης, αν και αναγνώρισε ότι το ΚΚΕ ασκεί κριτική στη ΝΔ (πάλι καλά...) δήλωσε εντούτοις ότι το ΚΚΕ ασκεί κριτική και προς το ΠΑΣΟΚ (πράγμα που τους ενοχλεί, φυσικά...), η οποία «λειτουργεί υπέρ της Νέας Δημοκρατίας». Για να αποδείξει, δε, ότι το ΚΚΕ θα έπρεπε να κάνει πλάτες (!) στο ΠΑΣΟΚ, πρόσθεσε όλο σοβαρότητα:

«Δεν κυβερνά σήμερα ο δικομματισμός τη χώρα, την κυβερνά η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας»...

Μας φαίνεται δύσκολο να πιστέψουμε ότι στο ΠΑΣΟΚ τούς είναι όντως δύσκολο να αντιληφθούν τι είναι δικομματισμός. Εξίσου δύσκολο, όμως, πρέπει να είναι και το να υποδύονται ότι δεν καταλαβαίνουν. Ως δείγμα καλής θέλησης - πάντως - θα τους κάνουμε τη χάρη και θα αποδεχτούμε αυτό που μας ζητούν. Μας ζητούν να τους αντιμετωπίσουμε ως... πολιτικά αφελείς. Σύμφωνοι! Θα τους φερθούμε, λοιπόν, όπως τους... αρέσει και - με τις περιορισμένες δυνάμεις μας - θα κάνουμε μια ακόμα φιλότιμη προσπάθεια να... εξηγήσουμε στον κ. Παπανδρέου (και τους συν αυτώ) «τι είναι δικομματισμός»...

Δικομματισμός είναι:

Το ένα κόμμα να ξεπουλάει την ΑΓΕΤ και να θέλει να ξεπουλήσει και τον ΟΤΕ και το άλλο κόμμα να λέει πως όταν θα γίνει εκείνο κυβέρνηση θα ακυρώσει το ξεπούλημα της ΑΓΕΤ και θα αποτρέψει το ξεπούλημα του ΟΤΕ. Οταν όμως γίνεται κυβέρνηση αυτό το άλλο κόμμα, τότε βάζει την υπόθεση της ΑΓΕΤ στο αρχείο και είναι εκείνο πια που ξεπουλάει τον ΟΤΕ, στο ξεπούλημα του οποίου υποτίθεται ότι εναντιωνόταν όσο βρισκόταν στην αντιπολίτευση...
Το ένα κόμμα να αυξάνει τα όρια συνταξιοδότησης των εργαζομένων με το νόμο Σιούφα - Σουφλιά και το άλλο κόμμα να λέει ότι όταν θα γίνει εκείνο κυβέρνηση θα τους καταργήσει εκείνους τους νόμους. Αλλά όταν τελικά γίνεται κυβέρνηση όχι μόνο τους εφαρμόζει τους νόμους (που υποτίθεται ότι θα καταργούσε), αλλά φτιάχνει και άλλους πανομοιότυπους, όπως τον περίφημο νόμο Ρέππα, που τον νόμο Ρέππα υποτίθεται ότι επίσης θα καταργούσε η ΝΔ, αλλά όταν τελικά ξανάρχεται η ΝΔ, συνεχίζει να εφαρμόζεται ο νόμος του Ρέππα, αλλά τώρα πια όχι με τον Ρέππα αλλά με υπουργούς τον Παναγιωτόπουλο, τον Τσιτουρίδη και τον Μαγγίνα...
Το ένα κόμμα να δίνει τη Σούδα για να βομβαρδίζουν οι Αμερικάνοι τον Περσικό το '91, το άλλο κόμμα να δίνει τη Σούδα για να βομβαρδίζουν οι Αμερικάνοι τη Γιουγκοσλαβία το '99, το ίδιο κόμμα να δίνει τη Σούδα για να βομβαρδίζουν οι Αμερικάνοι τον Περσικό το 2003 και το προηγούμενο κόμμα να ξαναδίνει τη Σούδα για να βομβαρδίζουν οι Αμερικάνοι τη Βαγδάτη το 2007.
Να παίρνει ο εργάτης «αύξηση» στο μεροκάματό του 77 λεπτά του ευρώ (!) και η επαίσχυντη συμφωνία με τους βιομήχανους να έχει από κάτω τις υπογραφές και του ενός κόμματος και του άλλου κόμματος.
Το ένα κόμμα να δίνει στον Μπόμπολα την Αττική οδό και το άλλο κόμμα που έλεγε ότι θα σταματήσει τους εθνικούς εργολάβους, να δίνει στον Μπόμπολα αυξήσεις στα διόδια της Αττικής οδού πάνω από 25%...
Το ένα κόμμα να δίνει το 12% των πετρελαίων της χώρας στον Λάτση και το άλλο κόμμα να έρχεται και να δίνει ένα επιπλέον 8% των πετρελαίων της χώρας στο Λάτση...
Και το ένα κόμμα και το άλλο κόμμα να διαλύουν τη δημόσια και δωρεάν Παιδεία ψηφίζοντας μαζί υπέρ των ιδιωτικών «Πανεπιστημίων», υπέρ της ιδιωτικοποίησης των δημόσιων Πανεπιστημίων και υπέρ της κατάλυσης του Πανεπιστημιακού Ασυλου.
Το ένα κόμμα που κυβερνάει να ψηφίζει το Μάαστριχτ μαζί με το άλλο κόμμα που ήταν στην αντιπολίτευση, και μετά το κόμμα που ήταν αντιπολίτευση και τώρα είναι κυβέρνηση, να ψηφίζει μαζί και κείνο που πριν ήταν κυβέρνηση και τώρα αντιπολίτευση το «Μάαστριχτ 2», όπως συνέβη με τη συνθήκη του Αμστερνταμ το '98.
Το ένα κόμμα να ψηφίζει και να εφαρμόζει τους «τρομονόμους» του άλλου κόμματος.
Και το ένα και το άλλο κόμμα να επιστρατεύουν τους ναυτεργάτες, να λεηλατούν τα ασφαλιστικά ταμεία το ένα με τις «φούσκες» της Σοφοκλέους και το άλλο με τα δομημένα ομόλογα, να χαρίζουν χρέη του ΙΚΑ στους μεγαλοοφειλέτες, να στέκονται «σούζα» στον ΟΟΣΑ, στους τραπεζίτες και στους εφοπλιστές και να «τσακώνονται» αν η μπόχα του ενός από τις υποκλοπές, τα σκάνδαλα και τα «κότερα», είναι πιο δυσώδης από την μπόχα των υποκλοπών, των σκανδάλων και των «κουμπάρων» των άλλων.

Δικομματισμός, συνεπώς, είναι να έχεις δυο κόμματα που εναλλάσσονται στην κυβερνητική εξουσία για να εφαρμόζουν την ίδια πολιτική και με ουσιαστική μεταξύ τους διαφορά το να διαγκωνίζονται για το ποιο από τα δυο θα κρατάει την «κουτάλα» και ποιο θα έχει πρόσβαση στη νομή της εξουσίας.

Αυτό είναι σε γενικές γραμμές ο δικομματισμός.

Αν και πάλι δεν μπορέσαμε να βοηθήσουμε τον κ. Παπανδρέου και την ηγεσία του κόμματός του, να αντιληφθούν τι είναι δικομματισμός, τότε ας αναλάβει να τους εξηγήσει κάποιος περισσότερο υπομονετικός, με κείνους που «δεν τα παίρνουν τα γράμματα»...

Αναδημοσίευση από Ριζοσπάστη

Τι είναι ο κάβουρας; Τι είναι το ζουμί του;

2007-06-08T08:55:00.002-07:00

Αν έχεις τόσες μέρες να γράψεις κείμενο, είναι σίγουρο ότι όταν θα πιάσεις στα χέρια σου το πληκτρολόγιο, θα θέλεις να πεις τόσα πολλά, που είναι σχεδόν σίγουρο, πως θα ξεχάσεις, αν όχι τα περισσότερα, τα μισά.

Σίγουρα αυτό θα συμβεί και σε εμένα, αλλά ας κάνω πως το προσπερνώ. Όπως ακριβώς έκανε και ο Ντερμπεντέρης, χθες στην Ανατροπή. Συζήτηση για τις εκλογές, χθες, στην κορυφαία, με διαφορά από την τρίτη (γιατί δεύτερη είναι και πάλι αυτή), εκπομπή της ελληνικής τηλεόρασης και ο κ. Ντερμπεντέρης, τους είχε καλέσει όλους.

Την Νέα Δημοκρατία (Αβραμόπουλος), το ΠΑΣΟΚ (Ρέππας) και τον Συνασπισμό (Βούρτση)(χα)(χαχα)(χαχαχα)(εντάξει φτάνει). Όλους; Α, ξέχασε τον εκπρόσωπο του ΚΚΕ. Εντάξει ξέχασε έναν. Τι να κάνεις, ένα μυαλό χειμώνα καλοκαίρι, αυτά παθαίνεις.

Βέβαια, καλώς απουσίασε το ΚΚΕ καθώς, η χθεσινή κουβέντα είχε να κάνει με νούμερα* και η αλήθεια είναι πως οι αντίπαλοί μας έχουν την υπεροπλία στον συγκεκριμένο τομέα. Ούτε κουβέντα λοιπόν, χθες, στην εκπομπή του Ντρεπεντέρη για επουσιώδη ζητήματα, όπως τα ταμεία, η ανεργεία, ο ελεύθερος χρόνος, οι μισθοί, οι συντάξεις, η παιδεία. Ποιός ασχολείται, άλλωστε.

Ο κ. Ντερμπεντέρης, πιάνει άλλωστε πάντα τον παλμό του κοινού και του δίνει ακριβώς αυτό που θέλει να ακούσει. Νούμερα. Γκάλοπ, πως το λένε. Γκάλοπ που τα παρουσιάζουν και τα σχολιάζουν άλλα νούμερα. Ποιός είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός; Έχει πολιτική ευθύνη για την καταλήστευση των ταμείων, ο πρωθυπουργός. Ποιά ήταν κατά την γνώμη σας, η τελευταία φορά που συνεβρέθησαν ερωτικά, ο πρωθυπουργός με την πρώτη κυρία; Πότε θα περπατήσουν τα δίδυμα;

Έφαγε αστακό ή γαρίδες, ο Γ.Α.Π; Ο Χριστόδουλος κάτω από τα άμφια, φοράει όντως μπλούζα τον Ρόλινγκ Στόουνς; Νούμερα, νούμερα, νούμερα. Και μετά αναλύσεις. Αβραμόπουλος: "Η κυβέρνηση παρά τα τρία χρόνια εξουσίας, δεν έχει φθαρεί", Ρέππας: "Υπάρχει απογοήτευση από το ΠΑΣΟΚ, γιατί δεν είναι στην εξουσία". Βούρτσης: "Μπλα, μπλα, μπλα ...εξεταστική επιτροπή".

Και καλά, όλα τα άλλα, αλλά αυτός ο Βούρτσης, τι ανακατεύεται; Δεν του έχει πει κανείς πως όποιος "μπλέκει με τα πίτουρα, τον τρώνε οι κότες";

Και τώρα που, είπα κότες.... Τι θυμήθηκα; Το "έργο τέχνης" της κυρίας Απαυτούλας, με το μουνί και τον εθνικό ύμνο. Κατ' αρχήν δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί κάποιοι πρέπει να παίρνουν θέση, είτε με τους μεν είτε με τους δε.

Οι μεν (καλλιτέχνες) που την υποστηρίζουν, είναι μακριά από την έννοια του όρου "τέχνη". Όσο για τις αηδίες σχετικά με την ελευθερία της τέχνης και τα όριά της, τι να πει κανείς; Δεν έχει όρια, λένε οι μεν. Τι σημαίνει δεν έχει όρια ρε μεγάλε; Κι αν το βίντεο δηλαδή, έδειχνε ένα κωλόγερο, να ασελγεί σε κανένα κοριτσάκι 13 χρονών, πάλι δεν θα είχε όρια; Έλα τώρα, μην τρελαθούμε.

Όσο για τους άλλους, τι να πει (επίσης) κανείς; Ο πατριωτισμός τους, φτάνει μέχρι το μουνί και τον εθνικό ύμνο. Όταν η σημαία μας κάνει βόλτες στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και στην Γιουγκοσλαβία, δεν έχουν πρόβλημα. Όταν όμως ακούγεται ο εθνικός ύμνος μπροστά σε ένα μουνί, έχουν.

Και θα πεις, αναγνώστη μου. Καλά, όλα αυτά που γράφει ο μ.... (τόσες φορές έγραψε "μουνί" και τον πείραξε η λέξη "μαλάκας"), αλλά τι ήθελε να πει με τον τίτλο.

Ερώτηση: Τι είναι ο Κάβουρας;
Απάντηση: Σουβλατζίδικο στα Εξάρχεια....

Ερώτηση: Τι είναι το ζουμί του;
Απάντηση: Το ζουμί του, είναι ότι οι καλοφαγάδες, μπορούν να αντιληφθούν πιο εύκολα από οποιονδήποτε άλλον, τους νόμους του καπιταλισμού.

"Αν η παραγωγή ενός προϊόντος αυξηθεί, τότε μειώνεται το κόστος του κι αυξάνεται ο αριθμός πώλησής του."

Αν δείτε πόσο έχει αυξηθεί η παραγωγή στα σουβλάκια του κάβουρα και πόσο έχει μειωθεί το κόστος (μαζί με το μέγεθος που είναι και το βασικότερο) παραγωγής τους, θα τρελαθείτε.

Υ.Γ.1 Παγκόσμια Ημέρα του Περιβάλλοντος, σήμερα και κάποιοι έκαναν εκδηλώσεις φιέστες από εδώ και από εκεί. Από την άλλη, μέλη και φίλοι του ΚΚΕ, έκαναν την ουσιαστικότερη κίνηση, παραδίδοντας τον καταπατημένο από τον εφοπλιστή Κυριακού χώρο στο Πεδίον του Άρεως στους πολίτες, μετά από συμβολικό γκρέμισμα των σιδερένιων φραχτών που είχε στήσει ο ιδιοκτήτης του Πανελληνίου, παράνομα αλλά και ανενόχλητα.

Ντρεπεντέρης...

2007-06-08T08:55:00.001-07:00

"Με μεγάλη ευχαρίστηση διαπίστωσα ότι η Αριστερά ξεκίνησε ένα μεγάλο κίνημα ώστε να αποκτήσουμε "ανοιχτές ακτές δωρεάν για το λαό".(...) Το ΚΚΕ, μάλιστα, πήγε ένα βήμα μακρύτερα, με το οποίο ουδείς μπορεί να διαφωνήσει.

Ζήτησε "οι ακτές, τα δάση, τα βουνά και οι ολυμπιακές εγκαταστάσεις να γίνουν λαϊκή περιουσία" (...) επιβάλλεται το κίνημα του τζάμπα να επεκταθεί και στα ξενοδοχεία και στα πλοία και στα ταβερνάκια και σε ό,τι άλλο έχει ανάγκη ο λαός για να αξιοποιήσει τις δωρεάν παραλίες.

Και επειδή κανένας δε θα μπορεί να τα χαρεί όλα αυτά έστω και δωρεάν αν δεν έχει άπλετο ελεύθερο χρόνο στη διάθεσή του, θα πρέπει να μειωθούν δραστικά οι ώρες εργασίας, χωρίς όμως παράλληλη μείωση των αποδοχών. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις προσυπογράφω απολύτως στο όραμα μιας χώρας όπου όλα είναι δωρεάν και κανένας δε θα δουλεύει. Το ζήτημα είναι πού να τη βρεις αυτή τη χώρα!"

Τα λόγια αυτά, όπως θα έχετε ήδη αντιληφθεί, ανήκουν στον Ι.Κ. Πρετεντέρη. Πολλά πράγματα δεν έχει να γράψει κανείς σχετικά με την ποιότητα του κειμένου και τον επιχειρημάτων του. Ο "κύριος" αυτός, προασπίζει σταθερά τα συμφέροντα της τάξης με την οποία έχει επιλέξει να συστρατευθεί.

Μόνο που υπάρχουν καμιά δύο, ενστάσεις. Κατ' αρχήν: Ντρέπομαι που κάνω την ίδια δουλειά με τον εν λόγω "κύριο". Και δεν είμαι μόνο εγώ. Κάτι τέτοιοι, απαξιώνουν την δουλειά των δημοσιογράφων και δίνουν τροφή σε όσους μιλάνε για αλήτες ρουφιάνους δημοσιογράφους.

Όσο για τα υπόλοιπα; Λογικά ακούγονται και κατά πάσα πιθανότητα τα πιστεύει. Μήπως αυτός και οι όμοιοί του, έχουν βγει ποτέ στο μεροκάματο για να καταλάβουν τι σημαίνει να έχεις αγωνία για το αύριο. Οι αυλοκόλακες, οι ρουφιάνοι και οι προσκυνημένοι πάντου επιζούσαν, μέχρι το ο λαός να ξεσηκωθεί και να τους πετάξει εκεί που τους αξίζει. Στα σκουπίδια της ιστορίας.

Ο ίδιος προφανώς θεωρεί εργασία αυτό που κάνει. Δεν είναι όμως έτσι. Γιατί νομίζετε ότι το Υπουργείο Εργασίας, μετονομάστηκε σε Υπουργείο Απασχόλησης. Διότι, ούτως ή άλλως προασπίζει τα συμφέροντα, αυτών που κάνουν το χόμπι τους. Για τους υπόλοιπους που δουλεύουν για να ζήσουν ούτε λόγος.

Αυτό είναι άλλωστε και ο κ. Ντερμπεντέρης. Ένας άνθρωπος που έχει κάνει το χόμπι του (αντικομμουνισμός) επάγγελμα. Μπράβο σας λοιπόν. Όμως θα πρέπει από εδώ και πέρα να σκέφτεστε λίγο πριν γράψετε. Να μάθετε πως το ΚΚΕ είναι διαχρονικό κόμμα εργατικό, που ποτέ δεν μίλησε για κατάργηση της εργασίας αλλά σε αντίθεση με τις αηδίες που εκστομίζεται, την θεωρεί ΔΙΚΑΙΩΜΑ.

Ι.Κ Ντερμπεντέρη, όταν θα έρθει η ώρα, ο λαός θα σε πετάξει σαν την τρίχα από το ζυμάρι. Μέχρι τότε μπορείς να επιτίθεσαι με τέτοια χυδαία σχόλια στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας, αλλά και στον ίδιο τον λαό. Και όπως έλεγε και η Μ. Δημητριάδη: "Ούτε ένας χαφιές, δουλειά να μην βρίσκει"

Υ.Γ1: Παρά την βροχή, τουλάχιστον 200 άτομα βρέθηκαν στην πλατεία του Αγ.Μελέτη στα Σεπόλια, για συγκέντρωση του ΚΚΕ.

Υ.Γ.2 Τι έγινε στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας; ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ απήχαν από το συνέδριο, στο οποίο η πρώτη είναι η πλειοψηφούσα παράταξη. Έτσι εξαργυρώνουν την ψήφο των εργαζόμενων. Γυρίζοντας την πλάτη τους στο συνέδριο. Το ίδιο ας κάνουμε και εμείς στις βουλευτικές εκλογές.

Υ.Γ 3 Το Πολιτικό Blog, αναμένεται να φιλοξενήσει συνέντευξη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαρήγα. Αναμένουμε με ενδιαφέρον τις απαντήσεις, στις πολύ ενδιαφέρουσες (στην πλειοψηφεία τους) ερωτήσεις.

"Θάλασσα στην Λάρισα, σιδηρόδρομος στην Κρήτη"

2007-06-08T08:54:00.001-07:00

Μερικά μπάνια και δυο τρείς καφεδιές στην ξαπλώστρα της παραλίας, μας χωρίζουν από τις εκλογές και η στήλη δεν μπορεί να μην κινείται, γύρω από το "μεγάλο γεγονός".

Σήμερα στην συγγραφή ενός ακόμα κειμένου, θα βοηθήσει και ο εξαιρετικός τραγουδοποιός, Ορφέας Περίδης με το τραγούδι του "Εκλογές".

Άξιος γιός του πατέρα του και αναθρεμμένος με τις παραδόσεις και το ήθος της αστικής τάξης, ο Τζώρτζης (όχι γιατί είμαστε και Ευρωπαίοι) υποσχέθηκε αυξήσεις στους μισθούς, παροχές και εξάλειψη του AIDS(!!!) συνδυασμένο με μεταστροφή του φαινομένου του θερμοκηπίου(!!!).

Η απόδειξη, είναι σε αρκετά κακή φωτογραφία, όμως αν της δώσει κανείς λίγη σημασία, διακρίνεται:

Ας το ξεπεράσουμε όμως και αυτό. Το ΠΑΣΟΚ, υπόσχεται πως θα βοηθήσει τις ασθενέστερες οικονομικά τάξεις, που κανείς ποτέ δεν θα μάθει, πως έγιναν ασθενείς και αν αυτό το φαινόμενο παρατηρείται τα τελευταία 3 χρόνια επί κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας.

Ο πρωθυπουργός, βρέθηκε στην Αυστραλία. Έτσι για να βρεθεί δίπλα στην ομογένεια. Η οποία ομογένεια, βέβαια, δεν έχει άμεσο αντίκτυπο από την πολιτική που ακολουθεί οπότε γιατί να έχει πρόβλημα μαζί του; Άλλωστε όπως λέει και ένας φίλος μου, "οι χοντροί είναι καλοί άνθρωποι".

Πάντως, η Νέα Δημοκρατία, έκανε μεγάλο καλό στις ειλικρινείς σχέσεις κυβέρνησης-λαού. Την οποία βέβαια, κανείς δεν θα μπορούσε να παρουσιάσει πιο γλαφυρά, από τον Νικόλα Μπογιόπουλο, συντάκτη του "Ριζοσπάστη" από τον οποίο και αντιγράφω:

"Η ιστορία με τα ομόλογα - θα το επαναλάβουμε - είναι φοβερή ως προς τούτο: Μέχρι τώρα οι γαλαζοπράσινοι συναγελαζόμενοι με τους Πρινιωτάκηδες, τους Παπαμαρκάκηδες και τους JP Morgan...άκηδες, μας έλεγαν ότι δεν υπάρχουν προμήθειες, ότι δε γίνονται "βουτηχτές", ότι δεν υπάρχουν μίζες. Εδώ και δυο μήνες, οι εμπλεκόμενοι στο "κόλπο" όχι μόνο το ομολογούν, αλλά το φωνάζουν: Και μίζες υπάρχουν, και παχυλότατες είναι, και για πάγια πρακτική πρόκειται!

Αν αυτό το "φόρα παρτίδα" δεν είναι σαπίλα, αν δεν είναι η τέλεια παρακμή του πολιτικο-οικονομικού τους συστήματος, τι είναι;"

Για τον Συνασπισμό τα έχουμε πει πολλές φορές. Τι άλλο να πεις; Τώρα τι είναι αυτή η κόντρα με την εκκλησία, δεν έχω καταλάβει. Πάντως η φωτογραφία που βρήκα, τα "σπάει" όλα.

Τελειώνουμε για σήμερα, γιατί δεν έχω και πολύ έμπνευση. Άντε καλή σας νύχτα! Από κάτω το τραγουδάκι του Περίδη που σας υποσχέθηκα:

"Θάλασσα στην Λάρισα
σιδηρόδρομος στην Κρήτη
όχι τρύπες στις δεκάρες
έρχονται εκλογές

Πέσε μόνος σου αρχηγέ
από το προεκλογικό μπαλκόνι
κι ότι μας ενώνει
είναι αυτό που δεν θα γίνει ποτέ

Αν δεν βγείτε πρώτο κόμμα
το ίδιο βράδυ Κυριακής
θα καείτε ζωντανοί
σαν λαμπάδες στις κολόνες της ΔΕΗ

Κι αν δεν βγούμε πρώτοι εμείς
το ίδιο βράδυ Κυριακής
να μας τρώνε τα λιοντάρια
στον ιππόδρομο με βάρδια

Εργα στις οδούς
θέσεις και μισθοί αυξήσεις
εντυπώσεις υποσχέσεις
έρχονται εκλογές

Κάθε τέσσερα χρονάκια
μία Κυριακή πολίτες
κι ότι δεν τους είπες
γράψτο στο ψηφοδέλτιο"

Τσίπρα Θεέ, πάρε την ΠΑΕ (ή ένωσε την Αριστερά)

2007-06-08T08:53:00.000-07:00

Τέρμα τα ψέματα. Αν ο Μαο, ήταν ο "μεγάλος τιμονιέρης", τότε ο Αλέξης Τσίπρας, πως μπορεί να χαρακτηριστεί;

Ανανεωτής αριστερός, όχι γραβατωμένος, μέσα σε όλα, πάει σε μπαράκια, τα πίνει, τα φτύνει, δεν φροντίζει για το προφίλ του (χα!χα!) και είναι η ελπίδα μας (πήδα, πήδα, πήδα μας).

Το παλικάρι έδωσε (ακόμα μια) συνέντευξη σε ιστοσελίδα ανδρικού lifestyle (ε, τώρα μάλιστα), όπου τα είπε όλα.

Ας δούμε την συνέντευξή του:

Ο Αλέξης Τσίπρας στο ΜΕΝ 24 Του Γιάννη Γεωργόπουλου

Αποτελεί το κυριότερο εκφραστή της "nouvelle vague" στην φειδωλή -από φρέσκα πρόσωπα και ιδέες- πολιτική ζωή του τόπου. (Χαχαχαχαχαχα) Ο Αλέξης Τσίπρας εισάγει νέα ήθη (ε;) υιοθετώντας μία διαφορετική τεχνοτροπία διότι πολύ απλά είναι ο εαυτός του (κι εγώ, τι κερδίζω;). Το politically correct λεξιλόγιο δεν συμβαδίζει με την μεγάλη έκπληξη των δημοτικών εκλογών που εξελίχθηκε σε… Κόπερφιλντ του Συνασπισμού.

(Εδώ έχουμε την πρώτη παρατήρηση. Ποιού Συνασπισμού; Η παράταξη ήταν η ανοιχτή πόλη. Και όπως έλεγε και ο Αλεξέι Τσιπρώφ πίσω από τις εκλογές, στις δημοτικές ψηφίζουμε με τοπικά κριτήρια)

Ξεχάστε την ξύλινη γλώσσα και τις τετριμμένες διπλωματικές δηλώσεις. Ο Αλέξης Τσίπρας αναλύει τα χωροταξικά και πολεοδομικά προβλήματα της πρωτεύουσας με την ίδια άνεση που μιλάει και για την αγαπημένη ομάδα του, τον Παναθηναϊκό (Έεεεεεεεεεεεεεεεεεξω απ' τα δόντια). Στηλιτεύει τα κακώς κείμενα του πολιτικής ζωής της χώρας και δεν διστάζει (όχι, ε;) να αυτοσαρκαστεί ενθυμούμενος ευτράπελα περιστατικά από την προεκλογική περίοδο. Παράλληλα, τάσσεται υπέρ του Ντέμη Νικολαΐδη και εκφράζει για ακόμη μία φορά τον θαυμασμό του στον Τσε Γκεβάρα. Αλέξης Τσίπρας de profundis…
Βούγι... (σόρρυ)Τσίπρας:«Να θυμίσω ότι στις δημοτικές εκλογές το ψηφοδέλτιο «Ανοιχτή Πόλη» ήταν αποτέλεσμα συμμαχίας ευρύτερων αριστερών δυνάμεων. Το 10,5% το αποδίδω εν πολλοίς στο ύφος με το οποίο επικοινωνήσαμε τις επεξεργασμένες θέσεις μας.

Ύφος άμεσο και καθόλου γκρινιάρικο (;). Όλοι μαζί αποφασίσαμε ότι η Αριστερά δεν θα είναι ως συνήθως μια γκρινιάρα αντίπαλος αλλά χαρούμενη και μαχητική.

(Ναι! Πόσο χάρηκα. Η αριστερά δεν θα είναι γκρινιάρα. Όταν δεν την παίζουνε, οι φιλενάδες της, δεν θα κάθεται στην γωνία να μιλάει για την καταραμένη κοινωνία που την σπρώχνει στην μοναξιά, θα διεκδικεί με χαρά και μάχες την θέση της στο γύρω-γύρω όλοι στην μέση οι Πασόκοι)

Αυτό επέτρεψε στα μηνύματά μας να διεισδύσουν στον κόσμο, να γίνουν κατανοητά και να είναι ευπρόσδεκτα. Η αριστερά έχει θέσεις πλήρως επεξεργασμένες και φιλολαϊκές (έεεεεελα, δεν το πιστεύω). Αλλά δεν τις προτείνει ευφάνταστα, δημιουργικά και ευδιάθετα. (Πρόταση: Η αριστερά νοικιάζει χώρους στην Αθήνα και ανοίγει κινέζικα εστιατόρια. Εκεί μαζί με όλα τα υπόλοιπα θα σερβίρονται και κουλουράκια από αυτά ξέρετε που έχουν ένα χαρτάκι και αντί να σου λένε την τύχη σου, θα έχουν την πρόταση της Αριστεράς... Μαλακία, ε; Ε, εντάξει προσπαθώ, αλλά δεν μπορώ να φτάσω και τον Τσίπρα...)

Λες κι αυτός δεν είναι ένας άλλος τρόπος διαμαρτυρίας…»

Τα ποσοστά της Αριστεράς συνολικά δεν ξεπερνούν το 10%. Αυτή η κατάσταση συντηρείται επί τουλάχιστον μια εικοσαετία. Μπορεί να αλλάξει κάτι; Και αν ναι πως;

«Όσο ο κόσμος θα ψηφίζει με τη λογική της ‘χρήσιμης ψήφου’, δηλαδή να εγκλωβίζεται στα κόμματα εξουσίας είτε προσδοκώντας σε κάποιο προσωπικό όφελος είτε επιλέγοντας, με τη λογική πάμε στοίχημα, το φαβορί για να κυβερνήσει, τα πράγματα δε θα ναι εύκολα για την αριστερά. Από την άλλη έχει κι αυτή ευθύνες.

(Ε, εντάξει εδώ φαίνεται πως έχει επεξεργασμένες θέσεις και ο Τσίπρας και ο Συνασπισμός. Ο κόσμος ψηφίζει ΠΑΣΟΚ και ΝΔ γιατί το βλέπει σαν στοίχημα και προσπαθεί να επιλέψει ποιός θα νικήσει... Τι να πεις; Με τέτοιες αναλύσεις, αισθάνομαι μικρός)

Όταν η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών δε πείθονται πια από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, ε τότε δε μπορεί η αριστερά να αδιαφορεί να υπάρξει ως η εναλλακτική επιλογή επιμένοντας στον πολυκερματισμό της».

(Ενότητα; Ενότητα; Α, να σε γλυκιά μου ενότητα; Πέρνα μέσα... Θα πάρεις κάτι; Πρώτη φορά στο σπίτι μου, δεν μπορώ να σε αφήσω έτσι, δεν μπορεί κάτι θα πάρεις... Ενότητα. Τελικά αποφασίστε κύριε Τσίπρα, θέλετε ή όχι ενότητα, όχι τίποτα άλλο σας περιμένει και το ΠΑΣΟΚ)

Γιατί ο Συνασπισμός δεν μπορεί να μετασχηματίσει τη διογκούμενη απογοήτευση των ψηφοφόρων για τα δύο μεγάλα κόμματα σε θετική ψήφο;

«Η ιστορία είναι βραδυκίνητη (μάλιστα, μάλιστα, ώστε έτσι λοιπόν;). Ο κόσμος περνά μια περίοδο συντηρητισμού (Η συνέντευξη θα μπορούσε άνετα να έχει τίτλο "Το μανιφέστο του Τσίπρα). Στην Ελλάδα, οι πολίτες αν και υφίστανται τις συνέπειες μιας αντιδραστικής πολιτικής μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, προσπαθούν εξατομικευμένα να βρουν λύση (ενώ σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη, ο κόσμος βγαίνει μαζικά στους δρόμους; Στην Γερμανία πήραν τα όπλα, στην Γαλλία από ότι άκουσα βγήκαν στα βουνά. Μόνο οι Έλληνες προσπαθούν μόνοι τους να αλλλάξουν την ζωή τους) . Δεν επενδύουν στην πολιτική. (Επενδύουν όμως στο χρηματιστήριο. Καί το δημόσιο με τα ταμεία του σε ομόλογα. Εσείς τι λέτε για τα ομόλογα κ.Τσίπρα;)) Αυτή η αδιαφορία τους καθιστά, αυτομάτως, όμηρους των δύο μεγάλων κομμάτων.

(Στην αδιαφορία καμιά υποταγή, η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί)

Από την άλλη ο Συνασπισμός πρέπει να ξεπεράσει τον κλονισμό της αξιοπιστίας της Αριστεράς. Μια αρνητική κληρονομιά που κουβαλά από τα χρόνια της πτώσης του τοίχους αλλά και από τις προσωπικές διαδρομές προς την εξουσία προβεβλημένων πρώην στελεχών του». (Έτσι, έτσι, έτσι για να μην ξεχνάμε Δαμανάκη, Κουναλάκης, Βούγιας και οσονούπω Κωνσταντόπουλος)

Φαντάζεστε τον εαυτό σας σε ηγετική θέση στο κόμμα που υπηρετείτε (όχι αλλά το φαντάζεται σε άλλο κόμμα) ή θα θέλατε να αφοσιωθείτε στα προβλήματα της Αθήνας; Ποια είναι τα σχέδια σας;

«Δεν συνηθίζω να φαντάζομαι τον εαυτό μου ως κάτι ξεχωριστό. Συνήθως φαντάζομαι τον εαυτό μέσα στα πράγματα και όχι πάνω από αυτά. Ονειρεύομαι μια καλύτερη πόλη και μένα να τη χαίρομαι κάνοντας βόλτες στα πάρκα της και όχι κόβοντας κορδέλες στην πλατεία Κοτζιά. Ονειρεύομαι μια αριστερά που θα νικά και μένα μέσα στο πλήθος, που θα διαδηλώνει και όχι σε κάποιο υπουργικό μέγαρο».

Γνωρίζω ότι είστε ποδοσφαιρόφιλος. Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Ντέμης Νικολαΐδης έχει εκφράσει δημοσίως τις αριστερές καταβολές και πεποιθήσεις του. Πιστεύετε συμβαδίζει η αριστερά με την προεδρεία μίας ανώνυμης εταιρείας; Μήπως ο αριστερός πολίτης της παγκοσμιοποίησης βρίσκεται κοντά στο πρότυπο του Ντέμη;

«Ο αριστερός πολίτης της παγκοσμιοποίησης έχει διαφορετικό προφίλ από αυτό του Νικολαΐδη. Ωστόσο η θέση του προέδρου με τις αριστερές πεποιθήσεις, δεν έρχονται κατά ανάγκη σε αντίθεση. Γιατί εκείνο που μετρά είναι ο τρόπος με τον οποίο ασκεί το ρόλο τού προέδρου.

Εκτιμώ πολύ τη μάχη που δίνει κατά της βίας στα γήπεδα παρά το γεγονός ότι χάνει μερίδιο από τη δημοτικότητά του στους οπαδούς. Επίσης μου αρέσει, όταν τον συναντώ καμιά φορά στο κλαμπάκι που παίζει μουσική ο Ψαριανός, που συμπεριφέρεται σαν φυσιολογικός άνθρωπος». (Αυτά είναι κλαμπάκια, μουσική ο Ψαριανός χαμός και όπως λέει και ένας φίλος "Ψωμί-Παδεία-Σεξουαλική ελευθερία-Αποποινικοποίηση της χρήσης)

Θεωρείτε δικαιολογημένες τις αντιδράσεις που υπήρξαν για το πανεπιστημιακό άσυλο;

«Η όλη κουβέντα σχετικά με το άσυλο διογκώθηκε εσκεμμένα. Κάποιους (ποιούς, γιατί δεν μας λες;) συνέφερε πάρα πολύ η συζήτηση να ξεφύγει από τα θέματα αρμοδιότητας υπουργείου παιδείας και να πάει σε θέματα αρμοδιότητας υπουργείου δημόσιας τάξης. Εξ ου και η εμμονή των τηλεοπτικών ΜΜΕ σε εικόνες βίας, στις μολότοφ και στις οδομαχίες.

Το πανεπιστημιακό άσυλο είναι στοιχείο τού νομικού μας πολιτισμού, κεκτημένο και δείκτης δικαιοσύνης για μια κοινωνία. Συνεπώς είναι δικαιολογημένες οι αντιδράσεις για τη διατήρησή τους αλλά και ελπιδοφόρες οι κινητοποιήσεις των φοιτητών κόντρα στο κυρίαρχο ρεύμα που θέλει τους νέους να κάθονται στα αυγά τους και να μην ασχολούνται με σοβαρά ζητήματα».

Αθλητική ερώτηση. Αν δεν κάνω λάθος υποστηρίζετε τον Παναθηναϊκό. Ποιες είναι οι πιο ισχυρές αναμνήσεις σας, οι μεγάλες απογοητεύσεις αλλά και οι χαρές που πήρατε από την αγαπημένη σας ομάδα;

«Η ισχυρότερη ανάμνηση μου είναι όταν το 1980, σε ηλικία έξι χρόνων, ένα Κυριακάτικο απόγευμα μετά το φαγητό με πήρε από το χέρι ο πατέρας μου και ο μεγάλος μου αδελφός και κατηφορίσαμε την Πανόρμου για να πάμε γήπεδο στη Λ. Αλεξάνδρας σε ένα παιχνίδι πρωταθλήματος με τον Πανιώνιο.

Όταν πέρασα τη θύρα 1 της Λεωφόρου και βρέθηκα στην κερκίδα, νόμιζα πως βρέθηκα σε ένα μαγικό κόσμο. Μου ‘ρχεται συχνά στο νου αυτή η έντονη ανάμνηση. Η μυρωδιά από το γρασίδι. Η βουή από τις ιαχές της κερκίδας. Τα κομμένα χαρτάκια που πετούσαν από τη θύρα 13 με την είσοδο της ομάδας. Τα πλαστικά μπουκαλάκια σε σχήμα πορτοκαλιού που πετούσαν στους παίχτες της αντίπαλης ομάδας όταν ερχόντουσαν να εκτελέσουν κόρνερ ή πλάγιο. (ωραία εικόνα αυτή η τελευταία ε;)

Τώρα από χαρές και απογοητεύσεις άλλο τίποτα. Άλλωστε αυτή είναι μαγεία του ποδοσφαίρου. Πιο μεγάλη χαρά ήταν νομίζω το γκολ του Βαζέχα στο 0-1 με τον Άγιαξ στο Άμστερνταμ και η τεσσάρα στον τελικό κυπέλλου με τον γαύρο στο ΟΑΚΑ, κάπου στη δεκαετία του ‘80. Η μεγαλύτερη πίκρα, αντιστοίχως ο επαναληπτικός με τον Άγιαξ στο ΟΑΚΑ (0-3) και η τεσσάρα που φάγαμε από τον γαύρο στη Λεωφόρο, σε έναν ημιτελικό του κυπέλλου πριν έξι – εφτά χρόνια, δεν θυμάμαι και δεν θέλω να θυμάμαι άλλωστε».

Σινεμά παρακολουθείτε; Η τελευταία ταινία που είδατε;

«Παρακολουθώ πολύ σινεμά. Προτιμώ τον ευρωπαϊκό και τις ανεξάρτητες παραγωγές από τις Χολιγουντιανές υπερπαραγωγές, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι καμιά φορά δεν βρίσκεις εξαιρέσεις ποιότητας και σε εμπορικές επιτυχίες. Η τελευταία ταινία που είδα ήταν του Λιντς και δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε».

Θέλετε να μοιραστείτε μαζί μας κάποια ευτράπελα περιστατικά που σχετίζονταν με την προεκλογική σας εκστρατεία; Υπήρχαν στιγμές γέλιου;

«Έχει περάσει αρκετός καιρός πια. Αυτό που μου χει μείνει είναι όταν στην αρχή ακόμα, έμπαινα στα μαγαζιά σε περιοδείες που κάναμε και οι μαγαζάτορες έψαχναν να βρουν τον υποψήφιο δήμαρχο. Όταν του έλεγα ότι είμαι εγώ, δυσκολεύονταν να το πιστέψουν. Μου έλεγαν καλά εσύ, ο υποψήφιος δήμαρχος που είναι;

Επίσης μου χει μείνει ένα σκηνικό, προς το τέλος της προεκλογικής περιόδου, όταν είχα γίνει σχετικά γνωστός πια, αλλά μέσα στη προεκλογική ζαλούρα μια κυρία δεν είχε καταλάβει με ποιόν και που κατεβαίνω.

Μπαίνω λοιπόν στο μαγαζί της και πριν της πω κάτι μου λέει: αγόρι μου σε είδα στην τηλεόραση, είσαι πάρα πολύ καλός, θα σε ψηφίσω. Άσε μου ψηφοδέλτια να δώσω και σε φίλους, να σε σταυρώσουμε όλοι μαζί εσένα που είσαι νέο παιδί. Εμείς άλλωστε όλοι Κακλαμάνη ψηφίζουμε…(Ε, που να σε ξεχωρίσει, μπας και λες τίποτα διαφορετικό;)»

Σερφάρετε συχνά στο διαδίκτυο; Η σχέση σας με το ίντερνετ;

«Σερφάρω, όχι όμως όσο συχνά θέλω. Βέβαια δεν είναι το μόνο που δεν κάνω όσο συχνά θέλω. Όταν είσαι στο πόδι από το πρωί μέχρι το βράδυ... Πάντως τα mail μου τα κοιτώ συχνά.»

Για πολλούς, η Αθήνα μοιάζει το βράδυ σαν μια γυναίκα που στα μάτια τους είναι η πιο όμορφη του κόσμου και το πρωί (αμακιγιάριστη) σαν τον χειρότερο εφιάλτη τους... Συμφωνείτε; Τι μπορείτε (ή θα θέλατε) να αλλάξετε άμεσα; Ποιες είναι οι βασικές σας προτεραιότητες;

«Μην τρελαθούμε! Η αμακιγιάριστη γυναίκα δεν είναι ο χειρότερος εφιάλτης! Ούτε ο προορισμός της γυναίκας είναι να ομορφαίνει τη ζωή μας. Η Αθήνα είναι αποτέλεσμα και κατ’ ομοίωση εικόνα όσων την έζησαν και τη ζουν. Έτσι την ίδια στιγμή είναι βάναυση και τρυφερή. Αυτά που θέλουμε ως Ανοιχτή Πόλη να αλλάξουν άμεσα αφορούν ζητήματα της καθημερινότητας.

Δεν θα μιλήσω υποθετικά αλλά θα σας πω ποια θέματα έχουμε θέσει στο Δήμο. Το κλείσιμο του κέντρου για τα ΙΧ, με την ταυτόχρονη λειτουργία ενός αξιόπιστου δικτύου Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, νυχτερινά δρομολόγια του μετρό και λεωφορείων, δημιουργία τεσσάρων μεγάλων νέων πνευμόνων πρασίνου (Γουδή, Βοτανικός, Κοντουριώτικα, Ριζούπολη), αναβάθμιση των Πάρκων, διάσωση των τελευταίων ελεύθερων χώρων, ανάδειξη των προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας και της ανάπλασης της ευρύτερης περιοχής, δημιουργία ποδηλατοδρόμων, υπογειοποίηση του Προαστιακού, δημιουργία δημοτικών hot spots και internet café… Άσε δε λέω άλλα γιατί θα ξημερώσουμε...»

Άλλαξε κάτι στη ζωή σας μετά την εκτόξευση της δημοτικότητά σας; Υπάρχει μυστικό για την επιτυχία; Προσέχετε περισσότερο την δημόσια εικόνα σας, τον τρόπο που διασκεδάζετε, ντύνεστε κτλ.;

«Ναι κάτι άλλαξε, συμμετείχα τα Χριστούγεννα σε περισσότερες κοπές πίτας…(δεν σε ρώτησα, ΜΑΙΝΤΑΝΟ, στα κεφτεδάκια, βάζεις;) Νομίζω ότι η κατάλληλη επιλογή την κατάλληλη στιγμή είναι ένας από τους πολλούς παράγοντες επιτυχίας.

Τη δημόσια εικόνα μου δεν την προσέχω γιατί είτε την προσέξω είτε όχι, αυτά που θέλουν κάποιοι να πουν θα τα πουν όπως και να ‘χει. Όλα τα υπόλοιπα έχουν μείνει ίδια. Πώς θα μπορούσαν άλλωστε να αλλάξουν, αφού δεν έχουν αλλάξει οι αξίες μου;»

Ποιο είναι το κολακευτικότερο σχόλιο που ακούσατε μετά το υψηλό ποσοστό σας στις δημοτικές εκλογές και πιο το πλέον... πικρόχολο;

«Άκουσα πολλά κολακευτικά σχόλια, ιδίως από πολλούς που με λοιδορούσαν όλο το προηγούμενο διάστημα. Οι περισσότεροι εξ αυτών προεξοφλούσαν ότι θα πατώσω επειδή ήμουν αριστερός και αμέσως μετά με κολάκευαν εξηγώντας ότι πήγα καλά ακριβώς επειδή δεν ήμουν αριστερός.

Επειδή όλη αυτή η ιστορία μου την έδινε αφόρητα φρόντισα να μη συγκρατήσω καμία από τις κολακείες. Κράτησα μονάχα τα λόγια μιας Μακρονησιώτισσας γιαγιάς το βράδυ των εκλογών: "Μπράβο σας κι ας μην σας πιστέψαμε. Μας κάνατε και χαμογελάσαμε μετά από πολλά χρόνια". Το πιο πικρόχολο είναι, το γνωστό, ότι θα γίνω ο νέος Βούγιας.»

Τα σχόλια μέσα στις παρενθέσεις όπως καταλαβαίνετε, είναι δικά μου, όπως και η τελευταία υπογράμμιση.

Ποιον ξένο ιστορικό πολιτικό ηγέτη θαυμάζετε περισσότερο και γιατί;

«Αυτόν που δεν φθάρθηκε ποτέ! Που υπήρξε συνεπής ως τα άκρα. Τον αγαπημένο όπου γης, Τσε».

Πώς φαντάζεστε τον εαυτό σας σε είκοσι χρόνια; Από ποιο μετερίζι;

«Νοιώθω αμετροεπής όταν κάνω σχέδια τόσο μακρινά. Υπάρχει ένας στίχος, δεν τον καλοθυμάμαι, που λέει "αναφορές στο μέλλον λες και όλοι του χρωστούσαν…". Δεν έχω συμβόλαιο με το μέλλον, ειδικά όταν χάνεται στο βάθος του χρόνου. Ανήκω στη γενιά που θέλει να αλλάζει τα πράγματα και να τα αλλάζει τώρα».

Ευχαριστώ και εύχομαι κάθε επιτυχία στο δύσκολο δρόμο που έχετε επιλέξει.

«Τον θεωρείτε δύσκολο;… Σας ευχαριστώ πάντως».

Αβάντα στην Βαρδινογιάννη, το θέμα της Έκθεσης

2007-06-08T08:52:00.000-07:00

Ότι το σχολείο είναι ένα ακόμα όπλο της αστικής τάξης στην προσπάθειά της για χειραγώγηση τως εργατικής είναι γνωστό. Αυτό άλλωστε φαίνεται από τα βιβλία, από τον τρόπο διδασκαλίας αλλά και από πολλά πολλά άλλα.

Σήμερα, Σάββατο, ξεκίνησαν οι Πανελλήνιες, θεσμός από μόνος του ανταγωνιστικός και αντιεκπαιδευτικός, όμως αυτά για κάποιους είναι ψιλά γράμματα. Πάμε λοιπόν, στο πιο πρακτικό κομμάτι. Οι μαθητές της Γ' Λυκείου ξεκίνησαν τις εξετάσεις τους με το μάθημα της Έκθεσης.

Κάθε χρόνο το θέμα είναι από ανόητο ως και τραγικό, με το φετινό να διεκδικεί αμφότερους τους τίτλους. Αντιγράφω κατά λέξη: "Σε μια εποχή με μεγάλο έλλειμα ανθρωπιάς έχει σημασία να οργανώνονται εκδηλώσεις που βοηθούν όσους συνανθρώπους μας το έχουν ανάγκη. Να γράψετε ένα άρθρο στην εφημερίδα του σχολείου σας όπου θα εξηγείτε γιατί θα πρέπει να στηρίζονται τέτοιες προσπάθειες. Παράλληλα να αναφερθείτε στην συμβολή της παιδείας στην καλλιέργεια της ανθρωπιστικής συνείδησης ιδιαίτερα των νέων."

Το θέμα αναφέρεται ξεκάθαρα στην φιλανθρωπία. Την φιλανθρωπία της κ.Βαρδινογιάννη με τις "Αλυσίδες Αγάπης" και τα άλλα τρυφερά. Ας το αφήσουμε όμως αυτό. Ας δούμε πόσο ελεύθερα μπορείς να εκφράσεις την άποψή σου στο πλαίσιο αυτής της έκθεσης. "Έχει σημασία να οργανώνονται τέτοιες εκδηλώσεις" Αλήθεια, ε; Θα πεις και σε μας το γιατί ρε φωστήρα που σκέφτηκες αυτήν την μαλακία;

Έχει σημασία, ε; Εκτός λοιπόν της αβάντας στις φιλανθρωπικές εκδηλώσεις ας πάρουμε το άλλο. Ακούστε τι επιπέδου γνώσεις δίνουν στους μαθητές. Οι εκδηλώσεις αυτές κατά τους κυρίους της Επιτροπής Θεμάτων "βοηθούν όσους το έχουν ανάγκη".

Κανείς δεν βάζει τους μαθητές να απαντήσουν στο γιατί αυτοί οι άνθρωποι έχουν ανάγκη. Γιατί δεν έχουν δουλειά; Γιατί δεν έχουν σπίτι; Είναι δυνατόν (ακόμα και με νηπιακού επιπέδου επιχειρήματα αν θέλετε) να υποκαταστήσει μια ιδιωτική πρωτοβουλία (του κώλου) την κρατική πρόνοια; ΟΕΟ;

Το γεγονός ότι το θέμα αυτό των εξετάσεων, ήρθε λίγες μόνο ημέρες μετά την "Αλυσίδα Αγάπης" της κ.Βαρδινογιάννη, δεν είναι τυχαίο. Μπορεί η εν λόγω εκπομπή να είχε ως θέμα της, την ανέγερση ογκολογικού νοσοκομείου, όμως αυτό δεν της δίνει κανένα άλλοθι. Αν η κ.Βαρδινογιάννη και κάθε όμοιά της, ήθελε να βοηθήσει αυτά τα παιδιά, δεν θα ήταν καπιταλίστρια.

Δεν θα φρόντιζε, να καρπώνεται τον πλούτο που παράγει ο πατέρας του παιδιού με τον όγκο, ο οποίος σε αντίθετη περίπτωση θα μπορούσε να ανταπεξέλθει στο κόστος της θεραπείας του παιδιού του. Όλα αυτά βέβαια, θα μπορούσαν απλά να κινούντε στην σφαίρα της φαντασίας αν το Σύστημα Υγείας, ήταν δημόσιο και δωρεάν.

Αλλά τι να λέμε τώρα, ε; Καλές και οι φιλανθρωπίες, βολεύουν. Κυρίως αυτούς που τις κάνουν.

Αυτά για τώρα, θα τα ξαναπούμε άμεσα.

Υ.Γ.1 Άκου φιλανθρωπία!!!

Υ.Γ2 Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, συνεχίζεται. Όλο και καμιά φιλανθρωπία προς Κωνσταντόπουλο, Κύρκο, Γλέζο θα έχει και αυτό.

Υ.Γ.3 Οι φιλάνθρωποι τι ακριβώς είναι; (Ετυμολογικά) Φίλοι του ανθρώπου. Οι ίδιοι προφανώς είναι γουρούνια.

Υ.Γ4 Το μήνυμα της υπουργού Παιδείας προς τους μαθητές ήταν το εξής: "η ελληνική Πολιτεία τους παρέχει και θα τους παράσχει και στο μέλλον όλες τις δυνατότητες για να μπορούν να αξιοποιήσουν τα ταλέντα τους, την ευφυΐα τους, την προσπάθειά τους και τη δύναμη να ανοίξουν δρόμους για το μέλλον"...

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑΧΑΧΑ

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑΑΧΑΧΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧ

ΣΥΝουσία παρά φύΣΥΝ

2007-06-08T08:51:00.000-07:00

Ήταν 10 του Μάη, όταν το τηλέφωνο στην Κουμουνδούρου, χτύπησε με έναν ήχο που σου τρύπαγε το τύμπανο (πσσσσσ!). Ο Αλέκος, σήκωσε, βαριεστημένος το ακουστικό και από την άλλη πλευρά άκουσε κάποιον να του ψυθιρίζει… “χτυπούν το βράδυ στην ταβέρνα τον γραμματέα”;

“Ποιός τρελός είναι πάλι αυτός;” αναρωτήθηκε ο πρόεδρος της ριζοσπαστικής αριστεράς. “Τι θέλεις ανθρωπέ μου και μου τραγουδάς Καλογιάννη, βραδιάτικα;”

Από την άλλη άκρη του τηλεφώνου, το αλαφιασμένο μέλος του Συνασπισμού, προσπαθούσε να εξηγήσει στον Πρόεδρο, ότι ο σ/φος γραμματέας της Νεολαίας του κόμματος, είχε πέσει θύμα άνανδρης επίθεσης, 6 ΑΡΑΣιτών, με άγριες διαθέσεις.

* Παράθεση. Οι ΑΡΑΣίτες, είναι σπάνιο είδος το οποίο μπορείτε να συναντήσετε, μονάχα σε τμήματα του ΕΜΠ (Πολυτεχνείο). Οι WWF τους έχει κατατάξει στα προστατευόμενα είδη και κάθε επίθεση εναντίων τους, εκτός της κυνηγετικής περιόδου, τιμωρείται, με ποινή φυλάκισης σε ερογστάσια, όπου οι εργοδότες δεν θα τους δίνουν ειδίκευση, χωρίς αναστολή.

Οι τραμπούκοι της ΑΡΑΣ, την αποφράδα εκείνη νύχτα της 10ης Μάη, δεν είχαν διστάσει να επιτεθούν με άγριες διαθέσεις στον γραμματέα της πρωτοπόρας νεολαίας του Συνασπισμού και να του ξεριζώσουν, ούτε λίγο ούτε πολύ, 2 ανταυγιαρισμένες τούφες σε χρώμα γαλάζιο, καθώς όπως δήλωσαν αργότερα τους θύμιζε τα χρώματα της ΔΑΠ και ήταν ένδειξη απαξίας προς το πρόσωπό τους.

Ο Αλέκος, δεν μπορούσε να το πιστέψει. Κλείνοντας το τηλέφωνο, κάλεσε αμέσα έκτακτη σύσκεψη της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του κόμματος, η οποία θα αποφάσιζε τις παραπέρα κινήσεις των δυνάμεων του ΣΥΝ.

Και ήταν όλοι εκεί, ο Λαφαζάνης, ο Δραγασάκης, ο Αλέκος, η Φιλίνη, ο Αξελός, ο Κουβέλης, ο Παπαδημούλης, ο Παπαγιαννάκης, ο Παπα-Τσάκαλος, ο Τσακαλίδης, ο Τσάκωνας, ο Κάρλος το Τσακάλι, ο Κάρλος Σαντάνα, μερικοί Σαντινίστας, ένας κιθαρίστας, ένας αρριβίστας, ένας αρσιβαρίστας, ο Κωνσταντόπουλος, ο Κουναλάκης, η Δαμανάκη, ο Βούγιας…Ή μάλλον όχι, οι τρείς τελευταίοι δεν ήταν. Αναφέρθηκαν εκ παραδρομής.

Ο Νίκος (ο Κωνσταντόπουλος ντε!) πήρε πρώτος τον λόγο και με στεντόρια φωνή, άφησε άναυδους τους πάντες, εξηγώντας την επίθεση στο στέλεχος του ΣΥΝ, ως πράξη φόβου;;;;; “Ναι πράξη φόβου! Φοβούνται τα γκάλοπ, που δείχνουν πως μειώνουμε την διαφορά με την Νέα Δημοκρατία και ίσως να αναδειχτούμε κυβέρνηση στις επόμενες εκλογές”.

Νευριασμένος (αλλά και με εμφανή την ζήλια στα μάτια του) ο Λαφαζάνης, σηκώθηκε αφαιρώντας τον λόγο από τον σ/φο πρώην πρόεδρό του και του υπενθύμισε, πως ΑΚΟΜΑ δεν βρίσκεται στο ΠΑΣΟΚ και πως “Εδώ είμαστε Συνασπισμός”.

Ο Νίκος, δεν άφησε την προσβολή να πέσει κάτω και αποκρίθηκε, πως το κόμμα θα έπρεπε να ζητήσει στην Βουλή, την σύσταση εξεταστικής επιτροπής για την ενδοαριστερή βία και την ένταση αυτής.

Ο Αλέκος, εξτρεμιστής ων, άφησε από τις πρώτες του κουβέντες να φανεί η κάθετη διαφωνία του με τις προηγούμενες προτάσεις. “Λέτε, μαλακίες όλοι. Λοιπόν, Παπαγιαννάκη, περιμένω από εσένα, να μου έχεις έτοιμη μια ομάδα κρούσης 200 ατόμων αύριο ώστε να πάμε να απαντήσουμε με διαμαρτυρία-κατάληψη-σύγκρουση-συζήτηση στα γραφεία της ΑΡΑΣ.”

“Μα, σ/φε πρόεδρε, πότε θα προλάβουμε να στρατολογήσουμε, άλλους 100 νεολαίους, μέσα σε ένα βράδυ;”

Ο πολυμήχανος Αλέκος, όμως δεν το έβαλε κάτω και προσπέρασε τα κακεντρεχή σχόλια του Παπαγιαννάκη, ενθυμούμενος πως η φοιτητική παράταξη του ΣΥΝ είχε συμμαχήσει με άλλες μαζικότατες οργανώσεις νεολαίας στα πανεπιστήμια και αφού αυτό δεν ωφέλησε στις σχολές θα μπορούσε να τον ωφελήσει στην οργανωτική αντιπαράθεση, με τους επικίνδυνους αριστεριστές.

Τα τηλέφωνα πήραν φωτιά και σε λιγότερο από δύο… μέρες, η δύναμη κρούσης, που ήθελε ο Αλέκος, είχε συγκροτηθεί. Η μεγάλη πορεία προς το μέτωπο ξεκίνησε, απόντος του ξυλοφορτοθέντος γραμματέα, ο οποίος έψαχνε ακόμα για περούκα που θα κάλυπτε την εξώφθαλμη γύμνια του κεφαλιού του.

Και ξεκίνησε την έφοδο στα γραφεία της ΑΡΑΣ, τα οποία μετά από μια καλοστημένη επιχείρηση κατέλαβε με τον Αλέκο, να απειλεί πως θα τα χρησιμοποιήσει για πολιτικό γραφείο του Τσίπρα, αν μέσα στα επόμενα δευτερόλεπτα, δεν επιστρέφονταν οι χαμένες γαλάζιες τούφες του τριχωτού της κεφαλής του σ/φου γραμματέα της Νεολαίας.

Τα στελέχη της ΑΡΑΣ (δεν αριθμούν μέλη), δεν άντεξαν στα πρωτοφανή βασανιστήρια με τις οικολογικές πίτσες, από τους οικολόγους του ΣΥΝ και αποκάλυψαν στις “ποικιλόχρωμες δυνάμεις”, πως οι τούφες του γραμματέα της Νεολαίας του Συνασπισμού, είχαν καεί σε ειδική σατανιστική τελετή, το προηγούμενο βράδυ.

Το καδρόνι, φέρον, την διακριτική ροζ σημαιούλα, του σ/φου Αλέκου, έπεσε αμίληκτα στο κεφάλι του επικεφαλής των ΑΡΑΣιτών και έπειτα οι δυνάμεις κρούσης της ΑΡ.ΕΝ. αποχώρησαν συντεταγμένα με επόμενο σταθμό το κομμωτήριο του Τρύφωνα Σαμαρά και σκοπό να απαλλοτροιώσουν όσες περισσότερες τούφες.

Εν τω μεταξύ, ο Χρήστος Κορτζίδης, δήμαρχος Ελληνικού, με την υποστήριξη του ΣΥΝ, αηδιασμένος από την ενδοαριστερή βία, ξεκινάει απεργία πείνας.

Και μη χειρότερα!

Βιάζουν την αλήθεια!

2007-06-08T08:50:00.001-07:00

Την ώρα που χιλιάδες εργαζόμενοι, θα συγκεντρώνονται στην πλατεία Κοτζιά στην απεργιακή συγκέντρωση του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου (ενώ η συμβιβασμένη ηγεσία της ΓΣΕΕ, θα πίνει καφέ), στο 67ο Γυμνάσιο της Αθήνας, στα Σεπόλια, θα στήνεται μια φιέστα υποταγής στο Ιμπεριαλισμό.Με τον τίτλο "Άνοιξη της Ευρώπης", πραγματοποιείται στο εν λόγω Γυμνάσιο, εκδήλωση για τα 50 χρόνια από την (τερατο)γέννεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Είναι γνωστό άλλωστε πως έχουν βάλει στο στόχαστρο τις νεανικές συνειδήσεις και καλούν τα παιδιά των εργαζομένων να ξοδέψουν την δημιουργικότητά τους για να υμνήσουν τον οργανισμό εκείνο που ευθύνεται για το αιματοκύλισμα της Γιουγκοσλαβίας μερικά χρόνια πριν, για την φτώχεια των οικογενειών τους (Μάαστριχτ), για την τρομολαγνεία και την καταστολή (Σέγκεν) αλλά και για τους ταξικούς φραγμούς που μπαίνουν στην μόρφωσή τους (Μπολόνια & Λισσαβόνα).Θέλουν να μάθουν στα παιδιά από το σχολείο κιόλας να σκύβουν το κεφάλι και να λένε ευχαριστώ σε αυτούς που τους "κλέβουν το βιβλίο και μετά τους λένε πως, μείναν αδιάβαστοι", ώστε να τους δώσουν ως "πρόβατα προς σφαγή" στα χέρια των μελλοντικών τους εργοδοτών.

Όσοι μέσα από το σχολείο (καθηγητές και διευθυντάδες) προμοτάρουν την κίνηση και την φιέστα (κι άστα) αυτήν ήταν οι ίδιοι που όταν οι μαθητές βγήκαν τον Οκτώβρη στους δρόμους, διεκδικώντας το δικαίωμά τους για Ενιαίο 12χρονο Δημόσιο και Δωρεάν Σχολείο που θα τους μορφώνει και δεν θα τους εξοντώνει, τους έβριζαν, τους έλεγαν υποκινούμενους, ενώ σήμερα τους απειλούν, τους εκβιάζουν και τους τάζουν "λαγούς με πετραχήλια" για να υμνήσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση του κεφαλαίου, των μονοπωλίων και των άδικων πολέμων. Στο 67ο Γυμνάσιο, η προσπάθεια που έγινε για να πειστούν οι μαθητές να γράψουν εργασίες γι αυτήνν την "γιορτή" δεν ήταν μικρή.

Συγκεκριμένα καθηγήτρια, έταξε "μπόνους" σε αδύναμους μαθητές που θα συμμετάσχουν σε αυτήν την κατάπτυστη γιορτή, ενώ ακόμα απαγόρευσε σε πρωτοπόρο μαθητή, να τεκμηριώσει γραπτώς την άποψή του για τον αρνητικό ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Αυτοί είναι οι δημοκράτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για αυτό (και όχι μόνο) οι μαθητές πρέπει να τους γυρίσουν την πλάτη και να συνεχίσουν τον δίκαιο αγώνα τους για το σχολείο που θέλουν.

Υ.Γ.1 Πλακώσανε τον Γραμματέα της Νεολαίας του Συνασπισμού. Και εγώ αντιγράφω από το blog του Σχιζοφρενούς Οικοδόμου: ."..και ο ΣΥΝ θα απαντήσει δυναμικά.Θα ζητήσει σύσταση Εξεταστικής των πραγμάτων Επιτροπής για τον ξυλοδαρμό και ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου που διέπει την ενδοαριστερή βια."

Υ.Γ. 2 ΧΑΧΑΧΑΧΑ

Πότε θα σπάσουμε, αυτήν την αλυσίδα "αγάπης";

2007-06-08T08:48:00.000-07:00

"Να σε κάψω Γιάννη, να σ' αλείψω λάδι" λέει ο λαός μας και δεν απέχει πολύ από αυτό που είδαμε χθες το βράδυ στο MEGA.

Με επικεφαλής την Μαριάννα Βαρδινογιάννη, να πασχίζει να συγκεντρώσει, χρήματα για τα παιδάκια. Και συζήτησα με πολλούς φίλους (που δεν το είχαν ξεκάθαρο στο μυαλό τους) αν θα έπρεπε ή όχι να στείλουν χρήματα.

Δεν διαφωνώ, ότι η δική τους πρόθεση ήταν η καλύτερη. Αυτόν που διοργάνωσαν, όμως, αυτό το πανηγυράκι, χθες, δεν ήταν. Ούτως ή άλλως η φιλανθρωπία, είναι σαν να κλέβεις το σπίτι κάποιου και μετά να κάνεις έρανο για να αποκαταστήσει τις ζημιές.

Ωραία όλα αυτά. Κατ' αρχήν όμως πρέπει να πιστέψουμε, πως τα χρήματα που έδωσε ο κόσμος, ανάμεσα και στους μεγαλοεπιχειρηματίες που έδωσαν τον οβολόν τους, πάνε στα σωστά χέρια. Και ας πούμε ότι αυτό συμβαίνει χωρίς να το πολυεξετάσουμε.

Ας πάμε όμως παρακάτω. Όλα αυτά τα παιδάκια που χρειάζονται την βοήθεια, όλων είναι θύματα της αντιλαϊκής πολιτικής που προωθούν οι ίδιοι οι καπιταλιστές και εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις του τόπου αυτού.

Ποιός σας λέει λοιπόν, πως η πάθηση από την οποία υποφέρει, το τάδε παιδάκι, δεν του έχει κληροδοτηθεί από την ασθένεια του πατέρα, ο οποίος την έχει την κληρονόμησε από την θητεία στα εργοστάσια της Motor Oil;

Ένας εφοπλιστής, δεν θα έβαλε λεφτά, χθες; Ένας εφοπλιστής που μπορεί να έχει βουλιάξει και κανένα πλοίο, μαζί με τους επιβαίνοντες, για να τσεπώσει τα χρήματα της ασφάλειας και να γιγαντώσει τον στόλο του; Ή μήπως, δεν το κάνει η πλειοψηφεία τους (για να μην πω όλοι).

Οι καπιταλιστές, δεν έχουν καμία ευαισθησία. Είναι αυτοί που καρπώνονται τον πλούτο από την εργασία μας, χωρίς καν οι ίδιοι να δουλεύουν. Είναι αυτοί που συρρικνώνουν τα δικαιώματά μας και μας βάζουν να δουλεύουμε με συνθήκες γαλέρας στους πιο ανθυγιεινούς χώρους, χωρίς καμία εγγύηση... χωρίς τίποτα.

Οι τρείς πλουσιότεροι καπιταλιστές στον πλανήτη, έχουν όσα τα 48 φτωχότερα κράτη. Γύρω στις 300 οικογένεις στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένης και αυτής που διοργάνωνε χθες το event βγάζουν περί τα 50.000 την ημέρα, όσα δηλαδή, περνούν από τα χέρια των δικών μας οικογενειών μέσα σε 3 (!!!) χρόνια.

Είναι αυτοί στους οποίους οι κυβερνήσεις κάνουν τις φοροελαφρύνσεις, με το βάρος να πέφτει στις δικές μας πλάτες. Αν ήθελαν, οι ίδιοι θα μπορούσαν να έχουν φτιάξει 30 νοσοκομεία, αλλά ζητάνε χρήματα από εμάς.

Είναι αυτοί ακόμα που κρατούν το κλειδί της "αλυσίδας" που μας έχουν περάσει. Και επειδή δεν πρόκειται ποτέ να μας το δώσουν για να τις αποχωριστούμε, πρέπει να τις σπάσουμε μόνοι μας...

Άντε καλημέρα!

Υ.Γ.1 Απεργεί σήμερα η ΕΣΗΕΑ, όμως αν στις επερχόμενες εκλογές οι συσχετισμοί στο δ.σ. της Ένωσης δεν αλλάξουν, δεν βλέπω φως. Στην κάλπη λοιπόν, να φτάσουν τα ψηφοδέλτια της "Μαχόμενης Δημοσιογραφίας".

Όταν η αγγαρεία γίνεται χαρά...

2007-06-08T08:47:00.000-07:00

Φέρτε στο μυαλό σας, κάτι μέρες, που ήσασταν αραχτοί, εκεί γύρω στα 15 με 16 σας χρόνια, στον καναπέ κάνοντας οφθαλμόλουτρο με τα μπούτια της τάδε tv star. Τώρα θυμηθείτε την φωνή του πατέρα, που σας χάλαγε εκείνη την απίστευτη νιρβάνα, να λέει: "Τράβα πάρε μου ένα πακέτο τσιγάρα και τα Νέα".

Μετά τις πρώτες διακιολογίες: "Δεν μπορώ τώρα διαβάζω" ή "Έχω χτυπήσει το πόδι και θα πάω για αρθροσκόπηση, δεν μπορώ τώρα", σιγά-σιγά σηκωνόσουν και με βαριά καρδιά, άνοιγες την πόρτα και έφευγες με προορισμό το περίπτερο.

Την βαρεμάρα σου έσπαγε, μονομιάς, η Μαρία που συναντούσες μολις έβγαινες από την είσοδο της πολυκατοικίας και την γούσταρες από την Β' Γυμνασίου. Η ώρα θα ήταν περίπου 16:00, όταν αποφάσιζες, ότι ένας καφές μπορεί να είναι καλός ακόμα και μέσα στο καταμεσήμερο, από την στιγμή μάλιστα, που η φούστα της Μαρίας, ήταν στο ύψος που έπρεπε.

Πάνω στον καφέ, το βλέμμα της Μαρίας θύμιζε αυτό της Μόνικα Μπελούτσι στην Μαλένα, ενώ τα τσιγάρα της....ΩΧ! Τα τσιγάρα. Καλά πως τα ξέχασες; Θα πας σπίτι και θα σε κράζουν για τέσσερις μέρες. Άσε που δεν έχεις διαβάσει κιόλας... "Yassou Μαρία, πρέπει να σε αφήσω γιατί έχω μια δουλειά".

Τρέχοντας για το κοντυνότερο στο σπίτι σου περίπτερο... να και τα παιδιά που πάνε για μπάλα. Τους μαζεύεις σε ένα κύκλο για να τους πεις για την Μαρία. Τους τα λες με κάθε λεπτομέρεια. "Άσε μας ρε" πετάγεται ο Γιώργος, "σε λίγο θα μας πεις ότι το κάνατε μέσα στο καφέ", λέει με φανερή την ζήλεια καθώς την Μαρία την γούσταρε και αυτός.

"Καλά, καλά άστα αυτά ρε..." απαντάς, "...δεν σκαμπάζεις ούτε από γκόμενες, και βέβαια, ούτε από μπάλα". "Τι λες ρε;" σηκώνεται πάνω ο Γιώργος, που πετάει την σκούφια του για καβγά. "Μας έπρηξες με την φόλα την Μαρία, τέσσερις έχω σαν κι αυτήν. Έλα άμα θέλεις στο σχολείο, να σου μάθω να κλωτσάς το τόπι".

Η ώρα 19:00 και εσύ στο σχολείο, να τσακίζεις τον Γιώργο στις ντρίμπλες, έχοντας πετάξει στην άκρη του μυαλο σου, την... Πως την είπαμε, αυτή; Α, Μαρία. Καλή αλλά καπνίζει και αυτά τα τσιγάρα... Ωχ, όχι ρε γαμώτο τα τσιγάρα. Με τα πολλά αφήνεις τους φίλους σου να παίζουν μπαλίτσα χωρίς εσένα και ξεκινάς πρώτα για το περίπτερο και μετά για το σπίτι. Τσιγάρα πήρες, αλλά εφημερίδα τέτοια ώρα που να βρεις;

Με την ουρά στα σκέλια, ανεβαίνεις ήσυχα-ήσυχα, έτοιμος για να ακούσεις μαζεμένα όσα δεν έχεις ακούσει σε 15 χρόνια ζωής. Μπαίνοντας στο σαλόνι βλέπεις τον πατέρα σου, να έχει αποκοιμηθεί με το τηλεκοντρόλ στο χέρι και το MEGA, να παίζει στην τηλεόραση με τον Σωτηρακόπουλο και τον Κατσαρό, να αναλύουν γιατί ο Φρατζέσκος δεν κάνει για τον Παναθηναϊκό.

Αφήνεις τα τσιγάρα, δίπλα του και ήσυχος κατευθύνεσαι προς το δωμάτιό σου για τον δεύτερο γύρο του αράγματος. Μια αγγαρεία, έγινε η απαρχή μιας ακόμα εποικοδομιτικής ημέρας.

Αυτός ήταν ο ορισμός του πως μια αγγαρεία, μπορεί να γίνει χαρά. Τώρα τι σχέση μπορεί να έχει αυτή η ιστορία με τον κ. Πολύδωρα, ο οποίος τόνισε πως κάνει αγγαρεία στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, ένας θεός, αλλάχ, βούδας το ξέρει.

Εγώ πάντως, δεν είδα κανέναν, να δυσανασχετεί, όταν χτυπούσε σαν λυσσασμένος τους φοιτητές που πάλευαν για δημόσια και δωρεάν παιδεία. Για ολόπλευρη μόρφωση. Για σχολεία και σχολές που θα μορφώνουν αλλά δεν θα εξοντώνουν. Και που θα σου αφήνουν και λίγο χρόνο για να δεις την Μαρία και να μάθεις στον Γιώργο, λίγη μπάλα.

Υ.Γ. Άκου αγγαρεία...

Comment ca va? Ca va Τσιτουρίδη...

2007-06-08T08:45:00.000-07:00

Ωραίες οι παραιτήσεις των υπουργών. Ωραίες αλλά μέχρι εκεί. Ο χαρακτήρας τους είναι πέρα για πέρα, αποπροσανατολιστικός και τίποτα παραπάνω. Δηλαδή, θα πιστέψει κανείς, πως ο Υπουργός μετανόησε και λόγω ευθυξίας παραιτήθηκε. Ας γελάσω (χα!).

Γενικότερα λοιπόν, οι παραιτήσεις υπουργών τόσο επί Νέας Δημοκρατίας, όσο και επί ΠΑΣΟΚ, έπαιζαν τον ρόλο της "κωλυμβήθρας του Σηλωάμ" για τις κυβερνήσεις. Γινόταν δηλαδή, κάτι χτυπητό που συνδεόταν άμεσα με έναν υπουργό και λόγω της αγανάκτησης του λαού και της ανάγκης για εκτόνωση, βρίσκανε κάποιον (όχι βέβαια, άμοιρο ευθυνών) και τον παραιτούσαν για να βγουν μετά και να πουν, πως "Μας κορόιδευε. Εμείς δεν ξέραμε τίποτα." και να μετατρέψουν την ευθύνη σε προσωπική.

Αυτό που θέλουν να κρύψουν, είναι το γεγονός πως η διαφθορά είναι σύμφυτη με τον καπιταλισμό και δεν είναι ζήτημα προσώπων. Αυτό για το οποίο κατηγορείται, προσωπικά ο κ.Τσιτουρίδης, είναι ότι φρόντιζε να προασπίζει τα συμφέροντα της παρασιτικής αστικής στην πλάτη της εργατικής τάξης. Άρα το δίλημμα, δεν είναι "Τσιτουρίδης ή Χ" αλλά "Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα".

Υ.Γ. Πληροφορία της ημέρας. Ποτέ κανείς δεν πάει χαμένος για τα αστικά κόμματα. Ούτε από παραιτήσεις, ούτε από διαγραφές. Ό,τι και να συμβεί πάντα κάπου τους αξιοποιούν.

Γιε μου που πας; Μάνα θα πάω... Ρόδο

2007-06-08T08:39:00.000-07:00

Να καταργηθούν οι 5ήμερες! Τι άλλο να καταργήσουμε; Ας καταργηθεί και η πλατεία Ομονοίας! Επίσης μπορούμε να καταργήσουμε και τα σχολεία! Ή μήπως εκεί δεν παίζουν, ποτά, ναρκωτικά και ο,τιδήποτε;

Ωραία, ωραία! Αυτές είναι λύσεις... Α, α! Ας καταργήσουμε και τα γήπεδα. Και εκεί χαμός γίνεται! Έλα ρε, δώστε ιδέες τι άλλο, να καταργήσουμε... Σωστός ρε φίλε! Να καταργήσουμε και το ουζερί που πάω και τα πίνω με τους φίλους μου, κάθε Παρασκευή.

Και στο σπίτι μου καμιά φορά τα πίνουμε, αλλά αυτό ας μην καταργηθεί γιατί θα πρέπει να βρω καινούριο. Να καταργηθούν και τα κολυμβητήρια. Ε, με τόσες πισίνες εκεί μέσα, αντιλαμβάνεστε τον κίνδυνο.

Λοιπόν, ας σοβαρευτούμε τώρα λίγο. Για τα όσα γίνονται στις 5ήμερες, δεν έχουν την κύρια ευθύνη, ούτε οι μαθητές, ούτε οι καθηγητές που τους συνοδεύουν. Οι 5ήμερες και ο χαρακτήρας τους, είναι πολιτική επιλογή των κυβερνήσεων και μόνο. Τραβηγμένο; Καθόλου.

Όταν από 15 χρονών, μπαίνεις στην ζωή ενήλικου, με τρέξιμο, σχολεία, φρονιστήρια, διαβάσματα, υποχρεώσεις δηλαδή που καταργούν τον ελεύθερο χρόνο, είναι λογικό της 5 μέρες που θα βρεθείς μακριά από αυτά να θέλεις να εκτονωθείς, πίνοντας, χορεύοντας, ψάχνοντας εναγωνίως για γκόμενες και άλλα τέτοια όμορφα.

Αν λοιπόν, τα σχολεία ήταν αυτά που έπρεπε να είναι και φροντιστήρια κλπ, υπήρχαν μονάχα στην σφαίρα της φαντασίας, οι 5ήμερες θα ήταν και αυτές, αυτές που έπρεπε να είναι.

Φαίνεται, βαρετό σήμερα, όμως δεν είναι. Που πήγαν οι επισκέψεις σε πολιτιστικούς χώρους στα μέρη που υποδέχονται μαθητές; Γιατί το πρώτο που κλείνουν τα μεγάλα ταξιδιωτικά γραφεία που αναλαμβάνουν εκδρομές μαθητών, είναι η επίσκεψη σε μπαρ, κλαμπ και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο;

Ε, μην μου πείτε, ότι και αυτό είναι τραβηγμένο. Κάποιοι (ξέρουμε και ξέρετε ποιοι) έχουν επιλέξει, οι μαθητικές εκδρομές να είναι εκδρομές εκτόνωσης, που οι μαθητές θα κάνουν, ότι δεν μπορούν να κάνουν στην καθημερινότητά τους. Έτσι θέλουν να τους μάθουν να εκμεταλλεύονται τον ελεύθερο χρόνο τους. Με ξύδια, γκομενοκυνήγι και κάθε είδους κατάχρηση.

Γι αυτό και εγώ με την παρέα μου, ήμασταν οι γραφικοί του σχολείου. Αφού δεν γουστάραμε να γίνουμε ντέφι στην 5ήμερη και στα 4 κλαμπάκια που επισκεφτήκαμε.

Ωραίες οι λύσεις με τις καταργήσεις, όμως όταν "πονάει κεφάλι" εσύ δεν κόβεις χέρι. Και εγώ δεν διαφωνώ ας κόψουμε κεφάλι. Αλλά όχι των παιδιών. Αλλού είναι το κεφάλι που πρέπει να κοπεί.

Συλληπητήρια, λοιπόν, στην οικογένεια του μαθητή. Η οργή όμως που κυριαρχεί στα σχολεία δεν πρέπει να διοχευτεί σε αδιέξοδα διλήμματα "πρέπει ή δεν πρέπει να υπάρχουν εκδρομές;" αλλά του ποιά πρέπει να είναι η μορφή τους. Ακόμα περισσότερο η οργή πρέπει να διοχετευτεί στον αγώνα για το σχολείο που έχουνε και το σχολείο που πραγματικά θέλουνε. Το σχολείο που θα τους μορφώνει και δεν θα τους εξοντώνει.

Γι αυτό ο μόνος δρόμος είναι το Ενιαίο 12χρονο Δημόσιο και Δωρεάν σχολείο...

Άντε, τα λέμε!

Υ.Γ. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Μαριλένα για την συμβολή της σε αυτό το κείμενο...

Η απόλαυση έρχεται στα 20! (Κόψε τις μαλακίες, ρε!)

2007-06-08T08:38:00.000-07:00

Τόσο άγχος σήμερα δεν το περίμενα. Ούτε στις πανελλήνιες (που λέει ο λόγος) δεν ήμουν έτσι. Αλλά βέβαια! Τότε ο πατέρας μου, είχε φροντίσει να μου αγοράσει δύο κούτες "Γαλατικά".

Για πόσο θα μου φτάσει ένα πακέτο; Είναι δυνατόν; Τέσσερις ώρες άντεξε το πρώτο! Είναι δυνατόν; Τα είδα όλα... Και λέω έλεος, δεν την βγάζουμε έτσι. Άρχισα το ψάξιμο στα περίπτερα. Τίποτα και εκεί. "Και τώρα, τι κάνουμε;", αναρωτήθηκα. Να κόψω το κάπνισμα; Να αλλάξω μάρκα; Τι διάλο να κάνω; Νωρίς το μεσημέρι συναντήθηκα με έναν ομοϊδεάτη (και αυτός "Γαλατικά") και το συζητήσαμε. Άκρη και πάλι δεν βγάλαμε.

Και τι να κάνεις; Να πεις αντιστέκομαι, στην λαίλαπα της συρρίκνωσης, ή να συνεχίσεις σαν να μην συνέβη τίποτα; Δεν ξέρω! Δεν μπορώ να το δω, ψύχραιμα. Μα ξέρεις τι είναι μια συνήθεια 6 ετών να έρχεται να στην κόβει ο άλλος σε μια στιγμή; Εδώ με γκόμενα, χωρίζεις και πάλι λυπάσαι....

Γενικά πάντως, δεν είμαι υπέρ του μποϊκοτάζ. Ένα από τα πολλά περίπτερα της γειτονιάς μου έδωσε λύση, έστω και πρόσκαιρα. Συμφώνησα με τον περιπτερά, πως τις δύο τελευταίες του κούτες με τα ORIGINAL τσιγάρα μου θα τις πάρω εγώ. Όχι τώρα,βέβαια, γιατί εκτός από την ταυτότητά μου, δεν υπάρχει τίποτα άλλο μέσα στο πορτοφόλι, αλλά του υποσχέθηκα, πως δεν πρόκειται να του μείνει ούτε ένα απούλητο.

Τελικά δεν αποφάσισα ακόμη τι θα κάνω... Όμως όσο θυμάμαι εκείνη την ενοχλητική κάρτα που έβρισκα μέσα στα πακέτα των δύο τελευταίων μηνών, με αυτό το ακόμα πιο ενοχλητικό "η απόλαυση έρχεται στα 20" τόσο περισσότερο μου την δίνει στα νεύρα.

Ναι ρε φίλε, γιατί εγώ ούτε την βρίσκω με τα 20άρια πακέτα (όταν πριν ήταν 25άρια), πολύ δε περισσότερο, δεν βλέπω να απολαμβάνω και τίποτα, όντας 20 ετών (αν κατά τύχη εννοούσες αυτό, με την ηλίθια κάρτα σου). Κόψε λοιπόν τις μαλακίες!

Αυτό το κείμενο , είναι εξαιρετικά αφιερωμένο στους: Α.Φ., Μ.Σ., Θ.Μ. και τον wunbad

Πέθανε ο Γέλτσιν...

2007-06-08T08:37:00.000-07:00

Όσο αντικομμουνιστής και να είσαι σε αυτήν την ζωή, δεν ζεις για πάντα. Ο Μπόρις Γέλτσιν, άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με την ανατροπή του σοσιαλισμού, στην Σοβιετική Ένωση και διέταξε την διάλυση των οργανώσεων του ΚΚΣΕ, ~~βλέπει τα ραδίκια~~, άφησε την τελευταία του πνοή. Το έργο του πλούσιο. Τα αστικά ΜΜΕ, τον υμνούν γιατί κατάφερε να διαλύσει την (μισοδιαλυμμένη) Σ.Ε και επί ημερών του πάρθηκαν πίσω πολλά (αυτονόητα) για τους πολίτες της χώρα δικαιώματα.

Κατά την διάρκεια της θητείας του, ακόμα, τα ποσοστά του αναλφαβητισμού, του αλκοολισμού και της ανεργίας, γιγαντώθηκαν. Όμως όσα και αν του προσάψει κανείς, δεν μπορεί να μην του αναγνωρίσει, πως ήταν δημοκράτης. Τόσο που όταν ανέλαβε την προεδρία της χώρας, συγκέντρωσε όλες τις εξουσίες ενώ αφάνισε τα δικαιώματα της Βουλής, κάνοντας τις συνεχόμενες πρωτιές των κομμουνιστών στις βουλευτικές να μην έχουν νόημα.

Καλό σου ταξίδι, ~~σκύλε~~ φίλε

Ο ντερμπεντέρης, οι εκλογές και οι αδικημένοι βιομήχανοι!

2007-06-08T08:35:00.000-07:00

Γειά σας και πάλι. Έβλεπα χθες στην TV, την "Ανατροπή"! Ξέρετε του Ντερμπεντέρη. Ότι να 'ναι λέγανε. Ότι έγινε λάθος διαχείριση των αποθεματικών, και οι γαλαζοπράσινοι, να φωνάζουν "Εμείς θα τα διαχειριζόμασταν καλύτερα" και άλλα τέτοια όμορφα.

Λες και δεν σας ξέρουμε, ρε παλικάρια. "Σοσια-ληστές" σου λέει. "Δεν επενδύουμε σε δομημένα ομόλογα". Τα παίζουμε στο χρηματιστήριο όταν αυτό είναι στα πάνω του και ενώ όλος ο κόσμος, φεύγει με άδειες τις τσέπες από το "μεγαλύτερο μπ...... του καπιταλισμού" όπως το είχε χαρακτηρίσει κάποτε ο Λένιν, κάποιοι φτιάχνουν βίλες... Έτσι είναι...

Οι αδικημένοι βιομήχανοι...

Στα καπάκια, πέφτω πάνω στις βραδυνές ειδήσεις (που λέει ο λόγος) και βλέπω τον πρόεδρα του ΣΕΒ (Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων), να ζητάει εκλογές. Έχουν προβλήματα, οι βιομήχανοι! Μεγάλα! Ε, καταλαβαίνετε τώρα. Άμα έχεις ένα εργοστασιάκι, πως να τα βγάλεις πέρα. Για το μεροκάματο δουλεύουν και αυτοί.

Έλα λοιπόν, τώρα, λίγο σοβαρά. Να ξαναμοιράσουν την πίτα θέλουν, παιδιά. Για την μεγιστοποίηση των κερδών τους, δουλεύουν. Γι αυτό, η μόνη λύση είναι να σπάσουμε τα δεσμά μας. Να απεγκλωβιστούμε, από τις δυνάμεις του δικομματισμού και του κεφαλαίου.

Ο καθένας άλλωστε με την τάξη του και με τα συμφέροντά του.

Γαλλικές εκλογές. Χα! Γαλλικές εκλογές! Με ρώτησε κάποιος, με ποιόν είμαι σε αυτές. Του απάντησα, ότι είμαι, με την πιθανότητα, να πέσει το κοινοβούλιο και να τους πλακώσει. Είναι δυνατόν ρε; Ο Σαρκοζί είναι Λεπενικότερος του Λε Πεν, ενώ η Ρουαγιάλ... Αχ, αυτή η Ρουαγιάλ. Για να μην πολυλογώ, ίδιοι είναι. Την ίδια πολιτική πρόκειται να εφαρμόσουν όλοι. Ακόμα και ο Λε Πεν αν έβγαινε.

Με τις κατευθύνσεις τις Ε.Ε. θα πήγαινε. Και το γαλλικό Κ.Κ., "αγρόν ηγόραζε". Είμαστε λέει, με τον λιγότερο κακό (βλ. Ρουαγιάλ).

Κάποιοι μάλιστα μιλάνε, για ενότητα της αριστεράς στην Γαλλία και κοινή κάθοδο. Χα! Και από πότε, οι δέκα οπορτουνισμοί, μαζεμένοι κάνουν ένα κόμμα; Ε;

Αυτά για αρχή, να και μείνετε σε επιφυλακή γιατί σε λίγο έχουμε συνέχεια με την πρώτη αποκάλυψη του blog, αυτού...

Κουφάλες δεν ξοφλήσαμε!

2007-06-08T08:33:00.000-07:00

Δεν ξοφλήσαμε. Όχι. Δεν είχα σκοπό, να γράψω και δεύτερο κείμενο σήμερα. Όμως γυρίζοντας στο σπίτι, έβαλα να παίζει, μια απο τις πολλές έτοιμες playlist που έχω και μέσα στα τραγούδια βρέθηκε και ένα του Τσακνή.

Δεν είναι ότι, δεν το είχα προσέξει πιο πριν. Αλλά σίγουρα μου έβγαλε μια αισιοδοξία απίστευτη. Δεν ξοφλήσαμε, ρε! Ακόμα και αν κάποιοι ριψάσπιδες την κάνανε γρήγορα, όταν είδαν τα (πολύ) δύσκολα εμείς δεν ξοφλήσαμε.

Είμαστε εδώ και θα το παλέψουμε μέχρι τέλους. Ωραία και γραφικά, όλα αυτά θα πούνε κάποιοι, αλλά κύριοι, έχει ο καιρός... γυρίσματα. Θα μας ξαναβρείτε μπροστά σας!

Ορίστε και οι στίχοι του: 'Νοέμβρης '90"

"Τη μέρα αυτή που διάλεξα
εδώ μπροστά σας να σταθώ
τραγούδια και μισόλογα
στο φως να καταθέσω

Πώς πήρα τέτοια απόφαση
δεν ξέρω αν θ' αντέξω
η μέρα αυτή θυμίζει μακελειό

Νοέμβρης ήταν η χρονιά
κι εδώ γινόταν του χαμού
εγώ ήμουν δεκαεννιά
κι αυτή εβδομηντατρία

Και να που ερωτεύτηκα
κάποια χρονολογία
κι ο έρωτας κρατάει για καιρό

Μα έχει ο καιρός γυρίσματα
μεγάλωσε κι αυτή κι εγώ
μεγάλωσαν κι οι φίλοι μου
εκεί γύρω στα σαράντα

Στα κόμματα γαντζώθηκαν
κι εγώ δεν ξέρω τι να πω
και άλλοι στο σπιτάκι τους για πάντα

Η απόσταση μας έσωσε
μα οι θύμησες πληγώνουν
και λέμε σαν βρισκόμαστε
τα ίδια και τα ίδια

Μα νιώθω σαν μικρό παιδί
που πάλι το μαλώσανε
και φεύγω σε μια άγονη επαρχία

Κοιτάζω πάλι πίσω μου
δυο γιους απόκτησα κι εγώ
δεκαεφτά Νοέμβρηδες
μου βάρυναν την πλάτη

Σημαίες και γαρύφαλλα
εμπόριο κι απάτη
και λόγοι επισήμων στο κενό

Κρατάω το στόμα μου κλειστό
τα χείλη μου ματώσανε
κι αυτοί που μας προδώσανε
ανέραστοι να μείνουν Κουφάλες δεν ξοφλήσαμε
αυτό έχω μόνο να τους πω
τα όνειρα των εραστών δε σβήνουν"

Aγώνας, Ρήξη, Ανατροπή

2007-06-08T08:27:00.000-07:00

Η ανατροπή δεν είναι, πλέον, εκπομπή! Είναι blog! Από εδώ δεν θα κάνουμε την επανάστασή μας. Δεν έχω τέτοιες ψευδαισθήσεις. Αυτό το blog υπάρχει για να βοηθήσει στην υπόθεση της καλλιέργειας της επαναστατικής συνείδησης του καθενός, της αποκάλυψης θεμάτων που οι άλλοι σας κρύβουν αλλά και της κριτικής , σε ο,τιδήποτε κινείται με τις παραπάνω κατευθύνσεις, βέβαια.

Αυτό, δεν γίνεται χωρίς εσάς. Γι αυτό και οι προσδοκίες μου στηρίζονται στην αρωγή σας.

Αυτά για τώρα, θα τα ξαναπούμε σύντομα...